Kwalifikacja: ROL.05 - Organizacja i prowadzenie przedsiębiorstwa w agrobiznesie

Bardzo często myli się różne formy prowadzenia działalności i zakłada, że jeden akt prawny „ogarnia” wszystko. W przypadku Kodeksu spółek handlowych tak nie jest. Ten kodeks zajmuje się wyłącznie spółkami handlowymi, czyli określonym katalogiem spółek wymienionym wprost w przepisach. Spółka cywilna, choć brzmi podobnie, w ogóle nie jest spółką handlową w rozumieniu KSH. Jest uregulowana w Kodeksie cywilnym, a w praktyce traktuje się ją bardziej jako umowę współpracy między przedsiębiorcami niż klasyczną spółkę prawa handlowego. Dlatego stosowanie do niej przepisów o spółkach handlowych byłoby po prostu błędem merytorycznym i prowadziłoby do złych decyzji organizacyjnych. Podobnie stowarzyszenie nie jest spółką handlową. To organizacja zrzeszająca ludzi wokół celu niezarobkowego, regulowana przez ustawę Prawo o stowarzyszeniach oraz inne akty szczególne. Ma zupełnie inną logikę prawną: brak udziałów, brak wspólników, nacisk na członkostwo, statut i cele społeczne, a nie na zysk. Próba opierania funkcjonowania stowarzyszenia na KSH byłaby całkowicie chybiona. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą też nie podlega Kodeksowi spółek handlowych. Taka działalność jest regulowana głównie przez ustawę Prawo przedsiębiorców, ustawę o CEIDG, przepisy podatkowe i ubezpieczeniowe oraz częściowo Kodeks cywilny. Przedsiębiorca jednoosobowy nie ma zarządu, zgromadzenia wspólników, udziałów czy kapitału zakładowego w rozumieniu KSH. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro wszyscy „prowadzą firmę”, to wszystkich obowiązują te same przepisy. W rzeczywistości forma prawna ma kluczowe znaczenie: inne prawo dla spółki z o.o., inne dla spółki cywilnej, inne dla stowarzyszenia, inne dla jednoosobowej działalności. Dobra praktyka w biznesie to zawsze sprawdzić, jaki akt prawny reguluje daną formę działalności, zanim zacznie się planować strukturę organizacyjną, odpowiedzialność wspólników czy sposób reprezentacji firmy na zewnątrz.