W tabeli przedstawiono gęstość wodnych roztworów gliceryny w temperaturze 20°C w zależności od jej stężenia wyrażonego w % wagowych.
Z informacji zawartych w tabeli wynika, że stężenie gliceryny o gęstości 1,10 g/cm³ wynosi
| % wagowy gliceryny | 10 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | 100 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| [g/cm3] gęstość | 1,022 | 1,047 | 1,072 | 1,099 | 1,126 | 1,153 | 1,180 | 1,208 | 1,235 | 1,261 |
Odpowiedź "ok. 40%" jest poprawna, ponieważ analiza tabeli gęstości roztworów gliceryny jednoznacznie wskazuje, że stężenie 40% odpowiada gęstości zbliżonej do 1,10 g/cm³ (konkretnie 1,099 g/cm³). Gęstość roztworów jest kluczowym parametrem w wielu procesach przemysłowych, w tym w produkcji kosmetyków, farmaceutyków czy żywności, gdzie precyzyjne stężenie składników jest istotne dla uzyskania oczekiwanych właściwości fizykochemicznych. Warto pamiętać, że gęstość roztworów zmienia się w zależności od temperatury i stężenia, co jest zgodne z zasadami chemii analitycznej. W praktycznych zastosowaniach, takich jak obliczanie ilości potrzebnych reagentów czy ocena właściwości roztworów, wiedza o gęstości i stężeniu jest niezwykle istotna. Dobrą praktyką jest bowiem posługiwanie się tabelami gęstości, które mogą wspierać procesy decyzyjne w laboratoriach oraz w przemyśle.
Wybór odpowiedzi sugerujących inne stężenia gliceryny, takie jak 50%, 30% czy 60%, może być wynikiem niepełnego zrozumienia relacji między stężeniem a gęstością roztworów. Przy stężeniu 50%, gęstość wynosi około 1,15 g/cm³, co jest znacząco wyższe niż poszukiwana wartość 1,10 g/cm³. W przypadku 30% stężenia gęstość oscyluje w granicach 1,06 g/cm³, co również nie odpowiada. Stężenie 60% prowadzi do zwiększenia gęstości do około 1,20 g/cm³, co czyni tę odpowiedź nieadekwatną. Kluczowym błędem w rozumowaniu może być pominięcie zasady, że gęstość roztworu rośnie wraz ze zwiększonym stężeniem rozpuszczonej substancji, a tym samym zrozumienie, że wyższe stężenia są związane z wyższymi gęstościami. Analizując dane, istotne jest przywiązywanie wagi do dokładnych wartości oraz ich interpretacja w kontekście chemii fizycznej, co może pomóc uniknąć takich pomyłek. W praktyce, rozumienie tych zależności jest fundamentem dla wszelkich obliczeń związanych z przygotowywaniem roztworów, co ma kluczowe znaczenie w laboratoriach oraz w przemyśle chemicznym.