Palikowanie form piennych roślin drzewiastych sadzonych na miejsce stałe z bryłą korzeniową należy wykonać
A. po posadzeniu rośliny.
B. przed ustawieniem bryły korzeniowej w dołku.
C. przed zasypaniem bryły korzeniowej.
D. po ustawieniu bryły korzeniowej w dołku.
Palikowanie form piennych roślin drzewiastych sadzonych na miejsce stałe z bryłą korzeniową wykonuje się po posadzeniu rośliny, czyli po ustawieniu jej na właściwej głębokości, zasypaniu dołu, zagęszczeniu podłoża i uformowaniu misy podlewowej. Chodzi o to, żeby najpierw prawidłowo osadzić bryłę korzeniową w gruncie, bez przesuwania jej i bez zmiany poziomu szyjki korzeniowej. Dopiero wtedy można dobrać miejsce wbicia palików i sposób wiązania pnia. W praktyce przy formach piennych stosuje się zwykle jeden, dwa albo trzy paliki, zależnie od wielkości rośliny, siły wiatru i rodzaju gleby. Wiązanie powinno stabilizować pień, ale nie może go ściskać ani ocierać kory. Najlepsze są taśmy elastyczne, szerokie, założone w ósemkę. Moim zdaniem to jest taki zabieg, który wygląda prosto, ale łatwo go zepsuć: za ciasne wiązanie powoduje wrzynanie się w korę, a za luźne nie spełnia swojej funkcji. Dobra praktyka branżowa mówi też, że paliki nie powinny uszkadzać bryły korzeniowej, a roślina po posadzeniu ma mieć możliwość lekkiego, naturalnego ruchu, bo to sprzyja wzmacnianiu systemu korzeniowego i pnia.
W tym pytaniu łatwo pomylić kolejność prac, bo palikowanie kojarzy się z przygotowaniem stanowiska jeszcze przed pełnym zasypaniem dołu. Przy roślinach drzewiastych w formie piennej sadzonych z bryłą korzeniową najważniejsze jest jednak najpierw prawidłowe posadzenie rośliny. Bryła musi być ustawiona na odpowiedniej głębokości, obsypana żyzną ziemią lub przygotowanym podłożem, a grunt wokół niej lekko zagęszczony i podlany. Dopiero po tym etapie widać faktyczne położenie pnia, poziom terenu i można bezpiecznie zaplanować stabilizację. Wbijanie palików przed ustawieniem bryły w dołku może utrudnić manewrowanie rośliną, szczególnie gdy bryła jest ciężka i zabezpieczona jutą albo siatką. Częsty błąd polega na tym, że ktoś traktuje palik jako punkt prowadzący do sadzenia, a nie jako element stabilizujący już posadzoną roślinę. Palikowanie po samym ustawieniu bryły, ale przed zasypaniem, też nie jest najlepszym rozwiązaniem, bo roślina może jeszcze zmienić pozycję podczas zasypywania i ubijania ziemi. Podobnie wykonanie zabiegu przed zasypaniem bryły zwiększa ryzyko złego kąta palika, uszkodzenia systemu korzeniowego lub późniejszego przekrzywienia pnia. Z mojego doświadczenia wynika, że najwięcej problemów pojawia się wtedy, gdy ktoś spieszy się z podporami i nie kontroluje szyjki korzeniowej. Dobre sadzenie to najpierw stabilna bryła w gruncie, potem paliki, taśmy i spokojna korekta wiązania.