Na wysokie żywopłoty formowane należy zastosować zestaw roślin:
Wysokie żywopłoty formowane wymagają roślin, które dobrze znoszą regularne cięcie, mają dość gęsty pokrój i potrafią utrzymać ścianę zieleni na większej wysokości. Dlatego zestaw modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) jest tu najlepszy. Świerk pospolity to klasyczny gatunek na wysokie, zwarte osłony, szczególnie w większych ogrodach, parkach i przy granicach działek. Tworzy mocny szkielet, dobrze się zagęszcza po cięciu młodych przyrostów i daje wyraźną, formowaną płaszczyznę. Modrzew europejski też może być używany na wysokie żywopłoty, choć trzeba pamiętać, że zrzuca igły na zimę. To nie jest wada techniczna, tylko cecha użytkowa, którą trzeba przewidzieć w projekcie. Moim zdaniem właśnie takie pytania dobrze pokazują, że nie każdy iglak automatycznie nadaje się na żywopłot formowany. W praktyce przy takich nasadzeniach ważne jest prowadzenie roślin od młodego wieku, cięcie bocznych ścian lekko skośnie, tak aby dół był szerszy od góry, oraz unikanie zbyt głębokiego cięcia w stare, bezlistne drewno. Dobra praktyka branżowa mówi też, żeby dobierać gatunki do skali założenia: na wysoki żywopłot potrzeba roślin silnie rosnących, odpornych i możliwych do systematycznego formowania.
Przy doborze roślin na wysoki żywopłot formowany łatwo popełnić jeden typowy błąd: patrzy się tylko na to, że roślina jest iglasta i zimozielona, a pomija się jej reakcję na cięcie, tempo wzrostu, pokrój oraz zdolność zagęszczania się od dołu. Jodła jednobarwna i jodła pospolita są ładnymi drzewami ozdobnymi, ale nie są typowym materiałem na strzyżone, wysokie ściany zieleni. Jodły gorzej znoszą intensywne formowanie niż świerk, wolniej odbudowują regularną bryłę i w starszym wieku łatwo tracą estetykę, gdy tnie się je za mocno. Sosna pospolita również nie jest dobrym wyborem do klasycznego żywopłotu formowanego, bo cięcie sosen opiera się głównie na skracaniu młodych przyrostów, tak zwanych świeczek. Po wejściu sekatorem w starsze, łyse partie pędów roślina zwykle nie zagęści się tak, jak oczekujemy. To częsty błąd myślowy: skoro sosna dobrze rośnie w Polsce, to nada się do wszystkiego. No nie do końca. Jałowiec pośredni ma najczęściej pokrój szeroki, rozłożysty albo półpłożący, więc lepiej sprawdza się w grupach, na skarpach i w niższych kompozycjach, a nie jako wysoka, równa ściana. Żywotnik wschodni, obecnie często ujmowany jako Platycladus orientalis, bywa stosowany ozdobnie, ale ma większe wymagania cieplne i nie daje tak pewnego efektu w wysokich, formowanych żywopłotach jak świerk pospolity. W dobrych praktykach projektowych patrzy się nie tylko na nazwę gatunku, ale też na docelową wysokość, odporność na mróz, zagęszczenie po cięciu i łatwość utrzymania przez wiele lat.