Aby skonstruować mur oporowy, który nie jest pokryty tynkiem i jest narażony na działanie wody, należy zastosować cegłę
Cegła klinkierowa jest idealnym materiałem do budowy nieotynkowanego muru oporowego narażonego na nasiąkanie wodą ze względu na swoje wyjątkowe właściwości fizyczne i chemiczne. Charakteryzuje się niską nasiąkliwością, co oznacza, że nie wchłania wody w takim stopniu jak inne typy cegieł. Dzięki temu, mury oporowe z cegły klinkierowej są znacznie bardziej odporne na działanie wilgoci oraz zmienne warunki atmosferyczne. W praktyce, zastosowanie cegły klinkierowej przy budowie murów oporowych jest zgodne z normami budowlanymi, które zalecają użycie materiałów o wysokiej odporności na działanie wody w miejscach narażonych na jej działanie. Ponadto, klinkier jest materiałem trwałym, co zapewnia długotrwałą stabilność konstrukcji, a jego estetyka sprawia, że mur może być elementem dekoracyjnym w krajobrazie. Przykłady zastosowania cegły klinkierowej obejmują mury oporowe w ogrodach, na terenach o dużej wilgotności oraz w budynkach, gdzie estetyka również odgrywa istotną rolę.
Zastosowanie cegły zwykłej do budowy muru oporowego narażonego na nasiąkanie wodą jest niewłaściwe, ponieważ cegła ta charakteryzuje się wysoką nasiąkliwością, co prowadzi do jej szybkiego degradacji w warunkach wilgotnych. Cegły dziurawki, mimo że są lżejsze i tańsze, posiadają duże otwory, które nie tylko osłabiają ich strukturę, ale również zwiększają ich podatność na wchłanianie wody. Tego typu cegły nie nadają się do konstrukcji, które muszą utrzymać stabilność w trudnych warunkach wodnych. Cegła szamotowa, przeznaczona głównie do budowy pieców i kominków, ma zupełnie inne właściwości. Jest odporna na wysokie temperatury, ale jej struktura i właściwości nie są przystosowane do budowy murów oporowych. Właściwości cieplne cegły szamotowej nie przekładają się na jej zdolność do wytrzymywania wilgoci, co czyni ją złym wyborem w tym kontekście. Wybór niewłaściwego materiału do budowy murów oporowych może prowadzić do poważnych problemów, takich jak osunięcia czy zniszczenia strukturalne, co podkreśla znaczenie stosowania materiałów odpowiednich do danego zastosowania. W praktyce, niezbędne jest przestrzeganie zasad projektowania i budowy murów oporowych, które uwzględniają właściwości materiałów budowlanych oraz warunki lokalne.