W jakim zawodzie przydaje się ta wiedza?

Wiedza ta jest potrzebna w zawodach: TECHNIK AWIONIK.

Gdzie mogę przećwiczyć więcej pytań z kwalifikacji TLO.01?

Więcej pytań z kwalifikacji TLO.01 znajdziesz na Zawodowe.edu.pl - darmowa baza pytań CKE z symulatorem egzaminu.

Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Q: Do jakiej kwalifikacji zawodowej należy to pytanie?

To pytanie pochodzi z kwalifikacji TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych. Wymagana w zawodzie: Technik awionik.

Zawód: Technik awionik

Kategorie: Instalacje elektryczne Obsługa techniczna i narzędzia

Którego narzędzia używa się do wykonywania zaciskanych połączeń elektrycznych?

Poprawnie wskazane Narzędzie 2 to klasyczne szczypce do zaciskania końcówek kablowych, czyli typowe narzędzie do wykonywania połączeń zaciskanych. Charakterystyczne są gniazda o różnych średnicach, dopasowane do przekroju przewodu i typu tulejki, konektora lub końcówki oczkowej. W odróżnieniu od ściągaczy izolacji czy narzędzi do złącz RJ, tutaj kształt szczęk jest tak dobrany, żeby podczas zacisku równomiernie odkształcić metalową tuleję i docisnąć ją do żyły przewodu. Dzięki temu połączenie ma małą rezystancję przejścia, jest mechanicznie mocne i spełnia wymagania norm branżowych, np. IPC/WHMA-A-620 albo wytycznych producentów wiązek kablowych stosowanych w lotnictwie. W praktyce takie szczypce stosuje się przy montażu końcówek oczkowych, widełkowych, wsuwanych, a także tulejek na przewody wielodrutowe. W awionice i instalacjach lotniczych crimping jest preferowany względem lutowania w wielu miejscach, bo lepiej znosi wibracje, zmiany temperatury i nie wprowadza dodatkowych naprężeń termicznych w przewodzie. Warunek jest jeden: używać właściwego narzędzia i odpowiednio dobranych końcówek, najlepiej tego samego producenta, oraz regularnie kontrolować stan szczęk zaciskających. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk, żeby do każdego typu złącza używać przeznaczonego dla niego zaciskacza, a nie "uniwersalnych kombinerek". Dobrze wykonany zacisk wygląda równomiernie zgnieciony, nie ma pęknięć tulejki, a przewód nie wysuwa się przy normalnym obciążeniu. W profesjonalnych warsztatach lotniczych dodatkowo wykonuje się czasem próby wyrywania (pull test), żeby potwierdzić jakość połączenia. To wszystko sprowadza się do jednego: bez właściwego narzędzia do zaciskania nie ma mowy o pewnym, powtarzalnym połączeniu elektrycznym.

Na zdjęciach widać kilka narzędzi, które na pierwszy rzut oka mogą wyglądać podobnie, ale ich przeznaczenie jest zupełnie inne. To jest typowy problem w warsztacie: ktoś bierze pierwsze lepsze kombinerki albo ściągacz izolacji i próbuje nim zacisnąć końcówkę, bo "jakoś tam trzyma". Od strony technicznej to niestety prowadzi do połączeń o podwyższonej rezystancji, słabej wytrzymałości mechanicznej i braku powtarzalności, co w instalacjach lotniczych jest po prostu niedopuszczalne. Narzędzia przypominające szczypce z wąskimi szczękami i regulacją zwykle są przeznaczone do ściągania izolacji z przewodów. Mają ostre krawędzie lub specjalne szczęki, które nacinają izolację, ale nie naruszają żyły. Jeśli takim narzędziem próbujemy zaciskać końcówkę, to deformacja tulejki jest przypadkowa, często punktowa, a siła nacisku nie jest kontrolowana. Efekt: przewód potrafi się wysunąć przy lekkim pociągnięciu, a styk elektryczny jest niestabilny, szczególnie przy drganiach. Z kolei narzędzia do złącz teleinformatycznych, np. RJ-45 czy RJ-11, mają zupełnie inny układ szczęk – są projektowane do wciskania styków w plastikową wtyczkę, a nie do formowania metalowej tulejki wokół przewodu. Użycie takiego zaciskacza do klasycznych końcówek kablowych kończy się zazwyczaj zgnieceniem w niewłaściwym miejscu, niedociśnięciem żyły lub uszkodzeniem izolacji. To jest typowy błąd: "prawie pasuje do ręki, więc będzie dobre". Prawidłowe połączenie zaciskane wymaga narzędzia z odpowiednio ukształtowanymi gniazdami dla konkretnego zakresu przekrojów przewodów oraz często z mechanizmem zapadkowym, który gwarantuje powtarzalną siłę zacisku. Tego nie zapewnią ani proste ściągacze izolacji, ani przypadkowe szczypce uniwersalne. W dokumentacji technicznej producentów osprzętu, a także w procedurach obsługowych stosowanych w lotnictwie, zawsze jest podane, jaki typ zaciskacza należy stosować do danego systemu złączy. Z mojego doświadczenia wynika, że największym błędem jest traktowanie wszystkich takich narzędzi jako "jednakowych cęgów" – wizualnie podobne, ale funkcjonalnie bardzo różne. Dlatego przy połączeniach zaciskanych wybór innego narzędzia niż specjalistyczne szczypce do crimpingu jest po prostu merytorycznie nieprawidłowy.

Którego narzędzia używa się do wykonywania zaciskanych połączeń elektrycznych?

Odpowiedzi

Informacja zwrotna