Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie wymienione skróty kojarzą się z rejestracją danych pokładowych, ale ich przeznaczenie jest zupełnie inne. Kluczem jest sformułowanie „bieżąca/eksploatacyjna ocena stanu urządzeń i systemów statków powietrznych”. Chodzi nie o dochodzenie powypadkowe, tylko o codzienną eksploatację, monitoring trendów i wsparcie służb technicznych oraz działu operacyjnego. DVR w lotnictwie bywa mylony z rejestratorem danych, bo nazwa „Digital Video Recorder” jest ogólnie znana z kamer przemysłowych czy samochodowych. W samolotach też można spotkać urządzenia rejestrujące obraz z kamer (np. w kabinie cargo, na zewnątrz kadłuba, w kabinie pasażerskiej), ale nie jest to standardowy rejestrator parametrów lotu służący analizie stanu systemów. To raczej pomocnicze urządzenie, często instalowane opcjonalnie, o zupełnie innym profilu danych. CVR, czyli Cockpit Voice Recorder, z kolei rejestruje dźwięk w kabinie załogi: rozmowy pilotów, komunikaty z radiostacji, sygnały ostrzegawcze. Jest wymagany przez przepisy ICAO i EASA do celów badania zdarzeń lotniczych. Nie służy jednak do szczegółowej analizy technicznej stanu systemów, bo zapisuje tylko audio, a nie parametry pracy instalacji i urządzeń. Można z niego wywnioskować pewne rzeczy pośrednio, np. czy pojawił się alarm GPWS, ale to zupełnie inna kategoria informacji niż ciągły zapis setek parametrów numerycznych. FDR (Flight Data Recorder) jest chyba najczęściej wybierany intuicyjnie jako odpowiedź, bo to „czarna skrzynka”. Faktycznie rejestruje on szczegółowe dane lotu i stanu wielu systemów, ale jego podstawową rolą jest zapewnienie materiału do analizy po poważnym incydencie lub wypadku. FDR jest zwykle zabudowany w tylnej części kadłuba, mocno zabezpieczony, z odpornym na uderzenia i ogień modułem pamięci. Dostęp do danych bywa bardziej sformalizowany, a procedury zgrywania są podporządkowane wymaganiom dochodzeniowym. W codziennej pracy technika czy inżyniera obsługi znacznie wygodniejsze jest korzystanie z QAR, który powiela wiele parametrów z FDR, ale jest zaprojektowany tak, żeby dane można było szybko pobierać i obrabiać na potrzeby eksploatacji: monitoringu trendów, programów FDM, optymalizacji zużycia paliwa, oceny obciążeń strukturalnych. Typowy błąd myślowy polega na utożsamieniu „rejestrator lotu = FDR lub CVR”, bo to się najczęściej przewija w mediach. W praktyce nowoczesna obsługa techniczna mocno opiera się właśnie na QAR, który jest takim „roboczym” rejestratorem do analiz eksploatacyjnych, a nie tylko do badania wypadków.