Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Na tym schemacie łatwo się pomylić, bo na pierwszy rzut oka wygląda trochę jak transformator, a dla wielu osób wszystko co ma cewki i rdzeń od razu kojarzy się z przetwornikiem transformatorowym. Problem w tym, że klasyczny przetwornik transformatorowy służy do zmiany poziomu napięcia lub separacji galwanicznej, a nie do bezpośredniego pomiaru przemieszczenia. Transformator ma zwykle uzwojenie pierwotne, wtórne i stały rdzeń, natomiast tutaj widzimy dwie cewki L1 i L2 oraz ruchomy element ferromagnetyczny między nimi. To jest typowy układ czujnika indukcyjnego, gdzie zmienia się sprzężenie magnetyczne w funkcji położenia elementu ruchomego, a nie przełożenie zwojowe. Czasem ktoś próbuje zakwalifikować taki układ jako przetwornik reluktancyjny, bo faktycznie zmienia się tu reluktancja obwodu magnetycznego. Różnica jest jednak taka, że klasyczne przetworniki reluktancyjne (szczególnie proste czujniki reluktancyjne obrotów) mają jedną cewkę i zębatkę lub element ferromagnetyczny, który powoduje zmiany strumienia i generowanie impulsów napięciowych. Tutaj mamy układ różnicowy dwóch cewek, zasilanie napięciem przemiennym oraz mostek pomiarowy – to już jest typowy przetwornik indukcyjny stosowany do dokładnych pomiarów położenia, a nie prosty czujnik reluktancyjny. Odpowiedź halotronowa też bywa kusząca, bo wiele osób kojarzy czujniki położenia z efektem Halla. Jednak w przetwornikach halotronowych kluczowym elementem jest półprzewodnikowy czujnik Halla reagujący na indukcję magnetyczną, a nie dwie cewki z ruchomym rdzeniem. Na schematach takich czujników widzi się zasilanie stałoprądowe, układy scalone, czasem magnes trwały, a nie typowy mostek rezystorowy z prostownikami diodowymi, jak tutaj. Typowy błąd myślowy przy tym pytaniu polega na skupieniu się wyłącznie na samym rdzeniu i cewkach, bez analizy całego toru pomiarowego. Jeśli popatrzy się szerzej – na zasilanie AC, prostowanie, mostek z rezystorów R2–R5 i potencjometru P1 – widać, że celem układu jest przetworzenie zmiany indukcyjności na użyteczny sygnał elektryczny proporcjonalny do przemieszczenia. To dokładnie odpowiada definicji przetwornika indukcyjnego stosowanego w technice pomiarowej i w awionice, a nie transformatora, czujnika reluktancyjnego ani halotronowego.