Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Na tym typie przyrządu – zakrętomierz z chyłomierzem poprzecznym – bardzo łatwo o mylne skojarzenia, szczególnie jeśli ktoś patrzy tylko na jeden element wskazania. Klasyczny błąd polega na tym, że widząc kulkę przesuniętą w jedną stronę, ktoś automatycznie przypisuje jej kierunek do kierunku zakrętu, nie analizując wychylenia wskazówki. Tymczasem to wskazówka zakrętomierza pokazuje, w którą stronę samolot rzeczywiście skręca. W naszym rysunku wskazówka wychylona jest w lewo, więc wszystkie odpowiedzi mówiące o zakręcie w prawo są z definicji sprzeczne z podstawową interpretacją przyrządu. Jeżeli ktoś zaznaczył zakręt w prawo, to najczęściej wynika to z pomylenia stron lub z założenia, że kulka „pokazuje kierunek skrętu”, co w ogóle nie jest prawdą. Druga typowa pomyłka dotyczy rozróżnienia między wyślizgiem a ześlizgiem. W lotniczej praktyce przyjmuje się prostą regułę: samolot skręca w jedną stronę, kulka ucieka w stronę przeciwną – to wyślizg; samolot skręca w jedną stronę, kulka również idzie w tę samą stronę – to ześlizg. Wyślizg oznacza, że ster kierunku jest za mało użyty w stronę zakrętu (kadłub „nie nadąża” za przechyleniem), a ześlizg odwrotnie – jest za dużo steru kierunku w stronę zakrętu w stosunku do przechylenia lub prędkości. Niektórzy mylą te pojęcia, bo kojarzą ześlizg z celowym manewrem do zwiększenia opadania w lądowaniu, ale tu mówimy o wskazaniach przyrządu, a nie o technice podejścia. Dobra praktyka pilotażowa, opisana w podręcznikach IFR i VFR, mówi jasno: prawidłowy, skoordynowany zakręt to taki, gdzie wskazówka wychylona jest w stronę zakrętu, a kulka pozostaje mniej więcej na środku. Każda inna kombinacja oznacza błąd w koordynacji steru kierunku i lotek. Z mojego doświadczenia wynika, że warto mechanicznie powtarzać zasadę „w którą stronę kulka – ten pedał” i osobno pamiętać, że kierunek zakrętu czytamy ze wskazówki, nie z kulki. Dzięki temu unika się właśnie takich błędnych wniosków, jak przypisywanie temu rysunkowi zakrętu w prawo albo uznawanie go za zakręt prawidłowy.