Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Rurka Prandtla jest elementem większego układu, który nazywamy systemem pitot–statycznym. Żeby dobrze zrozumieć, gdzie pojawia się błąd w kojarzeniu rodzaju mierzonego ciśnienia, trzeba rozdzielić trzy pojęcia: ciśnienie statyczne, dynamiczne i całkowite. Ciśnienie statyczne to po prostu ciśnienie otaczającej atmosfery, mierzone tak, jakby powietrze spoczywało względem czujnika. W samolocie pobiera się je z oddzielnych otworów statycznych w kadłubie, a nie z rurki Prandtla. Te otwory są tak umieszczone, żeby przepływ był jak najmniej zakłócony, właśnie po to, żeby nie „łapać” dodatkowego składnika dynamicznego. Dlatego stwierdzenie, że rurka Prandtla służy do pomiaru wyłącznie ciśnienia statycznego, mija się z konstrukcją całego układu. Z drugiej strony, często spotyka się mylne skróty myślowe, że rurka Prandtla mierzy ciśnienie dynamiczne. W praktyce to też nie jest precyzyjne. Rurka w osi swojego wlotu zatrzymuje strugę powietrza i w tym punkcie otrzymujemy ciśnienie całkowite, czyli sumę statycznego i dynamicznego. Dopiero przyrząd (prędkościomierz) porównując ciśnienie całkowite z rurki z ciśnieniem statycznym z odbiornika statycznego, wylicza ciśnienie dynamiczne. Czyli rurka sama z siebie nie daje „czystego” ciśnienia dynamicznego, ono jest wynikiem różnicy dwóch pomiarów. Typowym błędem myślowym jest też traktowanie odpowiedzi o „dynamicznym i statycznym” jako poprawnej, bo przecież z tych dwóch ciśnień coś liczymy. Problem w tym, że rurka Prandtla jest konstrukcyjnie odbiornikiem ciśnienia całkowitego, a ciśnienie statyczne pobierane jest z osobnych portów statycznych, chociaż wszystko działa razem jako jeden system. Z punktu widzenia technika awionika i dokumentacji serwisowej rozróżnienie nazewnictwa ma znaczenie: osobno testuje się linię pitot (ciśnienie całkowite), osobno linię statyczną. Normy dotyczące przeglądów systemu pitot–statycznego wyraźnie to rozdzielają. Dlatego uznanie, że rurka Prandtla mierzy tylko statyczne, tylko dynamiczne albo „dynamiczne i statyczne” bez wspomnienia o ciśnieniu całkowitym, prowadzi do błędnego zrozumienia zasady działania całego układu pomiaru prędkości i wysokości.