Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Element pokazany na rysunku może na pierwszy rzut oka kojarzyć się z różnymi typami czujników, bo ma gwint, metalową obudowę i dość smukłą sondę. W praktyce w lotnictwie spotykamy czujniki oblodzenia, pożaru, ciśnienia i temperatury, ale ich konstrukcja i sposób montażu znacząco się różnią. Stąd łatwo o skojarzenia, które prowadzą na manowce. Czujniki oblodzenia stosowane w instalacjach przeciwoblodzeniowych skrzydeł czy sond Pitota to zwykle bardziej złożone elementy, często z wbudowaną grzałką i rozbudowaną obudową aerodynamiczną. Mają kształt dopasowany do opływu powietrza, a nie prosty gwint do wkręcenia w masywny element konstrukcyjny. Ich zadaniem jest wykrycie obecności lodu na powierzchni, a nie pomiar lokalnej temperatury metalu czy gazów. Z kolei czujniki pożaru w samolotach to najczęściej długie przewody detekcyjne (systemy ciągłe, np. Kidde, Fenwal) lub specjalne pętle biegnące wokół strefy silnika. Nie przypominają pojedynczej, gwintowanej sondy. Pracują na zasadzie zmiany rezystancji lub ciśnienia w rurce pod wpływem wysokiej temperatury, ale ich forma mechaniczna jest zupełnie inna, bo muszą „patrzeć” na dużą powierzchnię, a nie punktowo. Czujniki ciśnienia także wyglądają inaczej: mają zwykle króciec lub port do doprowadzenia medium pod ciśnieniem oraz obudowę z przetwornikiem, a nie cienką sondę zanurzaną w metal lub strugę gazów. W instalacjach lotniczych są to przetworniki do pomiaru ciśnienia oleju, paliwa czy powietrza, często w formie małej puszki z jednym lub kilkoma króćcami i złączem elektrycznym typu wtykowego. Typowym błędem myślowym jest patrzenie wyłącznie na to, że element ma metalową obudowę i jest „czujnikiem wkręcanym”, a pomijanie tego, co faktycznie ma mierzyć oraz jak wygląda jego końcówka robocza. W tym przypadku smukła sonda i oznaczenie „CH” wskazują jednoznacznie na funkcję pomiaru temperatury, a nie ciśnienia, oblodzenia czy wykrywania płomienia. Dobra praktyka w technice lotniczej to zawsze kojarzenie kształtu, sposobu montażu i oznaczeń z konkretnym typem wielkości fizycznej, a nie zgadywanie po ogólnym wyglądzie metalowej części.