Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Na zdjęciu widać stanowisko laboratoryjno‑warsztatowe z obrotową, precyzyjnie skalowaną platformą oraz uchwytem do montażu przyrządu żyroskopowego. Typowy błąd polega na kojarzeniu takiego urządzenia z innymi wskaźnikami pokładowymi tylko dlatego, że też „coś mierzą w locie”. Rozchodomierz, czyli licznik drogi lub dystansu, pracuje zupełnie inaczej – opiera się na zliczaniu impulsów z czujnika prędkości lub systemu nawigacyjnego, nie wymaga fizycznego obracania przyrządu w kontrolowany sposób. Do jego sprawdzania używa się raczej generatorów sygnału, stołów probierczych z elektroniką, symulatorów prędkości czy sygnałów z instalacji, a nie mechanicznej platformy obrotowej z podziałką kątową. Podobnie prędkościomierz lotniczy (klasyczny) jest przyrządem ciśnieniowym, zasilanym ciśnieniem całkowitym i statycznym. Do jego testowania stosuje się stoły do przyrządów ciśnieniowych lub tzw. air data test set, gdzie symuluje się różnice ciśnień, a nie obrót czy przechylenie. Obracanie prędkościomierza nic sensownego nie wniesie, bo jego wskazanie nie zależy od ruchu kątowego statku powietrznego, tylko od prędkości przepływu powietrza. Busola magnetyczna z kolei reaguje na wektor pola magnetycznego Ziemi. Jej badanie robi się na tzw. stanowiskach kompasowych, często w otwartym terenie, lub w specjalnych klatkach/stołach z cewkami wytwarzającymi kontrolowane pole magnetyczne. Tutaj nie potrzeba dokładnej kontroli prędkości obrotu, tylko precyzyjnego ustawienia kierunku i kompensacji zakłóceń magnetycznych. Tymczasem prezentowane urządzenie ma napędzany silnikiem stół, regulację prędkości obrotowej, wskaźniki elektryczne i możliwość pochylenia platformy – idealne do sprawdzania przyrządów reagujących na prędkość kątową i zachowanie żyroskopu, czyli właśnie zakrętomierza. Mylenie tych funkcji wynika zwykle z powierzchownego patrzenia na obudowę i gałki, bez skojarzenia, jaka wielkość fizyczna jest naprawdę symulowana na takim testerze. W praktyce technik awionik powinien zawsze zastanowić się: czy dany przyrząd reaguje na ciśnienie, pole magnetyczne, prędkość liniową, czy na ruch kątowy – i dopiero do tego dobrać odpowiednie stanowisko kontrolne.