Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

W tego typu sytuacjach bardzo łatwo wpaść w pułapkę myślenia: „im szybciej coś zrobimy z rejestratorem, tym lepiej dla śledztwa”. To naturalny odruch, szczególnie u osób technicznych, które są przyzwyczajone do szybkiej diagnostyki i „podpinania sprzętu”. Jednak w realiach badania wypadków lotniczych takie działanie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami ochrony materiału dowodowego. Próba niezwłocznego odczytu rejestratora na miejscu zdarzenia jest z kilku powodów błędna. Po pierwsze, odczyt wymaga specjalistycznego sprzętu, oprogramowania i warunków laboratoryjnych, a także bardzo dokładnej procedury dokumentowania każdego kroku. Po drugie, jakakolwiek nieautoryzowana ingerencja w pamięć urządzenia może spowodować nadpisanie lub uszkodzenie danych, co później podważa wiarygodność całego badania. W praktyce komisje są bardzo wyczulone na „łańcuch zabezpieczenia dowodów” i każde odstępstwo może być problemem. Równie mylne jest przekonanie, że najlepiej od razu przekazać rejestrator swoim przełożonym. To nie jest zwykła część zamienna, tylko dowód w postępowaniu związanym z bezpieczeństwem lotniczym, regulowany przepisami krajowymi i międzynarodowymi. Przełożony jednostki technicznej, dowódca załogi czy nawet szef lotniska nie jest organem właściwym do prowadzenia analizy rejestratorów, chyba że jednocześnie jest członkiem uprawnionej komisji. W dobrych praktykach podkreśla się, że dostęp do rejestratorów i ich zapisów jest ściśle kontrolowany, właśnie po to, żeby uniknąć nacisków, manipulacji czy choćby nieumyślnego uszkodzenia. Najbardziej skrajnie nieprawidłowym pomysłem jest przekazywanie rejestratora przedstawicielom mediów. To nie tylko narusza wszelkie standardy bezpieczeństwa i poufności, ale też grozi całkowitą utratą wiarygodności danych. Media nie mają ani uprawnień, ani narzędzi, ani obowiązku zachowania łańcucha dowodowego. Takie działanie byłoby poważnym naruszeniem przepisów, a w praktyce mogłoby nawet mieć konsekwencje prawne dla osoby, która się tego dopuściła. Typowy błąd myślowy w tych odpowiedziach polega na traktowaniu rejestratora jak „sprzętu, który trzeba jak najszybciej uruchomić”, zamiast jak wrażliwego dowodu objętego ścisłą procedurą. Prawidłowe podejście to zabezpieczenie miejsca zdarzenia, ograniczenie dostępu, powiadomienie odpowiednich służb i spokojne czekanie na komisję badania wypadków lotniczych, która przejmie rejestrator w sposób formalny i kontrolowany.