Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

Na tym schemacie łatwo się pomylić, bo widać barometr, zbiornik podciśnieniowy, pompę oraz zawory, więc aż się prosi, żeby skojarzyć to z różnymi przyrządami ciśnieniowymi w samolocie. W praktyce jednak kluczowe jest, że układ pozwala na kontrolowane wytwarzanie i stabilizację podciśnienia względem ciśnienia atmosferycznego i porównywanie wskazań badanego przyrządu z dokładnym barometrem odniesienia. Wariometr mierzy tempo zmiany ciśnienia statycznego, a więc pośrednio szybkość wznoszenia lub opadania. Dlatego stosuje się naczynie wyrównawcze i zbiornik podciśnieniowy – można dzięki nim płynnie, ale zadaną szybkością, zmieniać ciśnienie i obserwować reakcję przyrządu. Typowym błędem myślowym jest skojarzenie takiego stanowiska z machometrem lub prędkościomierzem, bo one też są przyrządami ciśnieniowymi. Jednak machometr wymagałby jednoczesnego odniesienia do ciśnienia całkowitego i statycznego oraz zależności od prędkości dźwięku (czyli temperatury), więc sam prosty układ z barometrem cieczowym nie wystarcza. Do prędkościomierza z kolei potrzebne byłoby zadawanie różnicy między ciśnieniem całkowitym a statycznym, a tutaj widać tylko symulowanie zmian ciśnienia statycznego w czasie. Mylenie tego z wskaźnikiem różnicy ciśnień to też częsta pułapka: wskaźnik Δp pokazuje wprost różnicę między dwoma punktami układu, natomiast tutaj mamy jedno ciśnienie odniesienia (atmosfera) i jedno zmienne w czasie, bez typowego dla manometrów różnicowych układu dwóch niezależnych króćców procesowych. Moim zdaniem najlepiej patrzeć na obecność zbiornika podciśnieniowego i kontrolowanych, powolnych zmian ciśnienia – to bardzo charakterystyczne dla stanowisk do sprawdzania wariometrów, a nie do kalibracji klasycznych manometrów różnicowych czy prędkościomierzy.