Kwalifikacja: TLO.01 - Wykonywanie obsługi technicznej wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych

W tego typu pytaniu kusi, żeby skupić się na drobnych różnicach graficznych między symbolami i wybrać ten, który „wygląda znajomo”, ale w elektrotechnice takie zgadywanie szybko się mści. Każdy z pokazanych znaków reprezentuje inny rodzaj łącznika lub elementu sterowanego i różnice nie są przypadkowe. Klasyczny wyłącznik to prosty styk rozwierny, który ręcznie przerywa obwód. Symbol musi wyraźnie pokazywać miejsce rozwarcia oraz to, że jest to element mechaniczny, a nie np. czujnik czy styk pomocniczy sterowany cewką. Błędne odpowiedzi bardzo często przedstawiają styki o innym przeznaczeniu: na przykład styk sterowany elementem elektromagnetycznym, gdzie dodatkowy znak przy torze prądowym oznacza cewkę albo napęd obcy, a nie ręczny wyłącznik. Inny z symboli może odpowiadać stykowi pomocniczemu, używanemu w obwodach sterowania, a nie w głównym torze zasilania. Jeszcze inny przypomina symbole stosowane dla specjalizowanych łączników, np. krańcówek lub przycisków, gdzie sposób rysowania elementu wykonawczego jest inny niż w zwykłym wyłączniku dwustanowym. Typowy błąd myślowy polega na utożsamianiu „każdego rozwarcia” na schemacie z wyłącznikiem. Tymczasem zgodnie z normami rysunkowymi trzeba rozróżniać: wyłącznik ręczny, przycisk chwilowy, styk przekaźnika, krańcówkę czy wyłącznik krańcowy sterowany mechanicznie przez ruch elementu konstrukcyjnego. Dla technika awionika ma to realne konsekwencje: inaczej diagnozuje się uszkodzony wyłącznik ręczny w panelu, a inaczej problem w obwodzie przekaźnika czy czujnika położenia. Jeżeli na schemacie pomylimy te symbole, można dojść do zupełnie błędnych wniosków, gdzie szukać przerwy w obwodzie albo jaki element w ogóle jest dostępny fizycznie do obsługi przez załogę. Dlatego przy kolejnych zadaniach warto patrzeć nie tylko na samo rozwarcie, ale też na dodatkowe oznaczenia przy stykach, bo one mówią, co to za urządzenie i jak jest sterowane.