Dokumentem potwierdzającym przez wykonawcę przejęcie terenu pod wykonanie nowego urządzenia wodnego jest
Prawidłowo wskazany został protokół przekazania terenu budowy. To właśnie ten dokument formalnie potwierdza, że inwestor (lub jego przedstawiciel) przekazał wykonawcy teren pod realizację nowego urządzenia wodnego, a wykonawca ten teren przejął z określonymi warunkami. W praktyce hydrotechnicznej bez takiego protokołu rozpoczęcie robót jest po prostu niezgodne z dobrą organizacją budowy i może prowadzić do sporów, np. o granice robót, stan istniejących obiektów czy odpowiedzialność za uszkodzenia. Protokół przekazania terenu budowy opisuje m.in. położenie i granice terenu, istniejące uzbrojenie podziemne i naziemne, dojazdy, ewentualne ograniczenia środowiskowe, a także stan istniejących budowli hydrotechnicznych (np. wałów, jazów, przepustów). Często dołącza się szkice, mapy, czasem dokumentację fotograficzną. Z mojego doświadczenia, przy robotach wodnych to jest szczególnie ważne, bo mamy do czynienia z terenami zalewowymi, obszarami Natura 2000, ciekami o zmiennych stanach wody – wszystko to trzeba odnotować przed wejściem sprzętu. Dobrą praktyką jest, aby przy przekazaniu terenu uczestniczył kierownik budowy, inspektor nadzoru i geodeta, tak żeby od razu doprecyzować punkty odniesienia do tyczenia obiektu. W wielu specyfikacjach technicznych (SST), a także zgodnie z Prawem budowlanym i standardami FIDIC, protokół przekazania terenu jest jednym z podstawowych dokumentów rozpoczynających proces realizacji inwestycji. Dopiero po jego podpisaniu wykonawca oficjalnie przejmuje odpowiedzialność za teren, jego zabezpieczenie, organizację zaplecza, a także za bezpieczeństwo prowadzonych robót. W robotach hydrotechnicznych ma to dodatkowy wymiar: chodzi o zabezpieczenie przed zalaniem, ochronę koryta rzeki, istniejących wałów i urządzeń melioracyjnych. Dlatego wybór tej odpowiedzi idealnie wpisuje się w rzeczywistą praktykę budowlaną i organizację robót wodnych.
W tego typu pytaniu bardzo łatwo pomylić różne rodzaje dokumentów budowy, bo wszystkie pojawiają się na placu robót i często leżą w jednym segregatorze. Trzeba jednak rozróżnić, który z nich służy do czego. Księga obmiaru robót to narzędzie rozliczeniowe, a nie dokument przejęcia terenu. W księdze obmiaru zapisuje się faktycznie wykonane ilości robót: metry sześcienne wykopów, długości umocnień z faszyny, ilości wbudowanego betonu w przepustach, itp. Podpisują ją zwykle przedstawiciel wykonawcy i inspektor nadzoru. Ona potwierdza zakres i ilość robót, a nie to, że wykonawca przejął teren budowy. Typowym błędem jest mylenie „potwierdzenia wykonania robót” z „potwierdzeniem przejęcia terenu” – to są dwa różne etapy procesu inwestycyjnego. Katalog norm rzeczowych z kolei to w ogóle nie jest dokument budowy w sensie formalnym, tylko materiał pomocniczy do kosztorysowania i planowania. Zawiera normy czasu, nakładów robocizny, sprzętu i materiałów na jednostkę roboty, np. ile roboczogodzin potrzeba na wykonanie 1 m³ narzutu kamiennego na skarpie. Można powiedzieć, że to narzędzie do wyceny i planowania, a nie do dokumentowania relacji inwestor–wykonawca na konkretnym terenie. W praktyce ktoś, kto wybiera tę odpowiedź, zwykle myśli kategoriami „dokument związany z robotami”, ale to za mało precyzyjne. Plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (BIOZ) jest z kolei dokumentem bardzo ważnym, ale jego rola jest inna: opisuje zagrożenia, sposób organizacji pracy, zabezpieczenia BHP, zasady poruszania się po budowie, środki ochrony indywidualnej, itp. Jest wymagany przepisami, zwłaszcza przy robotach stwarzających zagrożenie dla życia i zdrowia, a takie roboty hydrotechniczne często są. Jednak BIOZ nie jest potwierdzeniem, że teren został przekazany wykonawcy – on jedynie określa, jak na tym terenie pracować bezpiecznie. Typowy błąd myślowy polega tutaj na utożsamianiu „dokumentów obecnych na budowie” z „dokumentem przekazania terenu”. Jedynym dokumentem, który wprost spełnia tę funkcję, jest protokół przekazania terenu budowy, sporządzany przy formalnym rozpoczęciu inwestycji. To w nim zapisuje się, że od danego dnia wykonawca przejmuje teren wraz z określonym stanem istniejącym i warunkami prowadzenia robót.