Kwalifikacja: BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich

Zdarza się, że początkujący mylą jednostki używane przy rozliczaniu stali zbrojeniowej, bo w dokumentacji technicznej pojawiają się różne miary: metry bieżące, kilogramy, a nawet objętości w metrach sześciennych. Jednak z praktycznego punktu widzenia, żadne z tych podejść nie jest właściwe w kosztorysowaniu. Metry bieżące bywają mylące, bo stal zbrojeniowa występuje w różnych średnicach i każda z nich ma inną wagę na metr. Stąd nie da się łatwo porównać czy wycenić dwóch odcinków pręta o tej samej długości, ale różnych przekrojach. To, moim zdaniem, najczęstszy błąd – mylenie długości z masą materiału, co prowadzi do poważnych pomyłek przy rozliczeniach. Jeśli chodzi o kilogramy, to czasami stosuje się je przy drobnych zamówieniach lub wstępnych oszacowaniach, ale w skali inwestycji i dokumentów rozliczeniowych dominuje tona jako podstawowa jednostka. Rozliczenia w kilogramach są niepraktyczne przy dużych ilościach stali – łatwo się wtedy pomylić przy przeliczaniu na ceny jednostkowe i koszty transportu. Jeszcze gorszym wyborem są metry sześcienne, bo stal nie jest materiałem sprzedawanym na objętość – w przeciwieństwie do betonu. Tu już widać nieporozumienie terminologiczne – metr sześcienny dotyczy betonu, a nie stali. W polskich katalogach norm i wycen (np. KNR), wszędzie spotkasz się z tonami, bo to pozwala łatwo powiązać dostawy materiałowe, transport oraz rozliczenia z wykonawcą. Takie są dobre praktyki na rynku i trudno się temu dziwić – przecież każdy skład budowlany wystawia dokument WZ właśnie na tony, nie na metry bieżące czy kilogramy. Warto zapamiętać, że normatywy i kosztorysy zawsze powinny być zgodne z rynkową praktyką, bo to ułatwia późniejsze rozliczenia i unika nieporozumień na budowie.