Zagospodarowanie terenu budowy należy wykonywać w następującej kolejności:
A. 1. tymczasowe drogi na terenie budowy,
2. ogrodzenie terenu budowy,
3. place składowe,
4. tablica informacyjna.
2. ogrodzenie terenu budowy,
3. place składowe,
4. tablica informacyjna.
B. 1. ogrodzenie terenu budowy,
2. tablica informacyjna,
3. tymczasowe drogi na terenie budowy,
4. place składowe.
2. tablica informacyjna,
3. tymczasowe drogi na terenie budowy,
4. place składowe.
C. 1. ogrodzenie terenu budowy,
2. tablica informacyjna,
3. place składowe,
4. tymczasowe drogi na terenie budowy.
2. tablica informacyjna,
3. place składowe,
4. tymczasowe drogi na terenie budowy.
D. 1. tymczasowe drogi na terenie budowy,
2. tablica informacyjna,
3. place składowe,
4. ogrodzenie terenu budowy.
2. tablica informacyjna,
3. place składowe,
4. ogrodzenie terenu budowy.
Właściwa kolejność to: najpierw ogrodzenie terenu budowy, potem tablica informacyjna, następnie tymczasowe drogi na terenie budowy i na końcu place składowe. Taka organizacja nie jest przypadkowa. Najpierw trzeba fizycznie wydzielić plac budowy, żeby osoby postronne nie wchodziły w strefę zagrożenia, a sprzęt i materiały były lepiej zabezpieczone. To wynika z zasad BHP i dobrej praktyki prowadzenia robót. Po ogrodzeniu umieszcza się tablicę informacyjną, zwykle w widocznym miejscu przy wejściu, bo budowa musi być oznakowana i rozpoznawalna dla nadzoru, służb oraz uczestników procesu budowlanego. Dopiero potem wykonuje się tymczasowe drogi, czyli dojazdy dla samochodów, koparek, betoniarek czy dostaw materiałów. Bez nich szybko robi się bałagan, koleiny i zastoiska wody. Na końcu urządza się place składowe, bo ich lokalizacja powinna wynikać z przebiegu komunikacji wewnętrznej. Moim zdaniem to bardzo praktyczna zasada: najpierw zabezpieczasz teren, potem go oznaczasz, a dopiero później organizujesz logistykę robót i magazynowanie.
Błędy w tym pytaniu zwykle wynikają z myślenia, że najważniejsze jest jak najszybsze rozpoczęcie transportu materiałów albo ustawienie miejsc składowania. W praktyce budowlanej to jednak nie działa dobrze. Jeżeli tymczasowe drogi powstaną przed ogrodzeniem, teren budowy pozostaje otwarty i niezabezpieczony. Mogą wejść osoby przypadkowe, dzieci, dostawcy bez kontroli albo ktoś z sąsiedniej posesji. To jest kłopot nie tylko organizacyjny, ale też typowo BHP-owski, bo plac budowy zawiera wykopy, sprzęt, wystające pręty, kable i inne zagrożenia. Podobnie złym pomysłem jest odkładanie tablicy informacyjnej na koniec. Tablica nie jest ozdobą, tylko elementem wymaganej informacji o budowie: kto prowadzi roboty, jaki jest rodzaj inwestycji, kto pełni funkcje techniczne. Powinna być widoczna już na początku robót. Niepoprawne jest też sytuowanie placów składowych przed wyznaczeniem dróg wewnętrznych. Składowiska materiałów muszą mieć sensowny dojazd, nośne podłoże i nie mogą blokować komunikacji dla sprzętu, dostaw ani ewentualnego dojazdu awaryjnego. Jeśli najpierw ustawi się cegły, stal czy palety z materiałem, a dopiero potem planuje drogi, często kończy się to przekładaniem materiałów z miejsca na miejsce. Strata czasu i pieniędzy, mówiąc prosto. Dobra organizacja budowy idzie od zabezpieczenia i oznakowania, przez komunikację, aż do magazynowania.