Na wilgotnych i zasolonych ścianach, po usunięciu przyczyny zawilgocenia oraz przygotowaniu powierzchni, wskazane jest nałożenie tynku
Tynki renowacyjne to świetny wybór, gdy mamy do czynienia z wilgocią i solami. One naprawdę są zaprojektowane, żeby sobie z tym radzić. Ich paroprzepuszczalność pozwala na odprowadzanie wilgoci z materiałów budowlanych, co jest mega ważne, żeby ściany nie zaczęły się psuć. Co ciekawe, te tynki mają składniki, które neutralizują sole, co zapobiega ich wyłanianiu się na powierzchni. To bardzo ważne przy renowacji starych budynków, gdzie chcemy zachować oryginalny wygląd. W takich przypadkach te tynki są nie tylko skuteczne, ale też estetyczne, co pozwala nie zniszczyć charakteru obiektu. Zgodnie z normą PN-EN 998-1 powinniśmy je stosować, kiedy istnieje ryzyko wilgoci kapilarnej czy soli, więc naprawdę warto to wziąć pod uwagę w pracach konserwatorskich.
Wybór tynku cementowego na zawilgocone i zasolone ściany to złe posunięcie. Tynki cementowe mają niską paroprzepuszczalność, więc wilgoć może się zbierać w ścianach. A to prowadzi do różnych problemów, jak pleśń czy grzyb. Odpowiednia regulacja wilgotności jest kluczowa, a tynki cementowe niestety nie dają rady. Z tynkiem wapiennym jest trochę lepiej, bo jest bardziej paroprzepuszczalny, ale nie neutralizuje soli, które mogą się pojawić na powierzchni. A to może zniszczyć tynk i będziesz musiał go co chwila odnawiać. Z kolei tynki wypalane, których używa się głównie w tradycyjnej budowie, też nie są super na wilgotne ściany, bo nie chronią przed solami. Wybierając tynk, trzeba na spokojnie przeanalizować warunki w obiekcie i trzymać się norm budowlanych, żeby uniknąć problemów z materiałami. Fajnie jest myśleć długoterminowo o ochronie i funkcjonalności budowli.