Na podstawie danych zamieszczonych we fragmencie tablicy z KNR oblicz, ile ton mieszanki asfaltu lanego grysowo-żwirowego potrzeba do wykonania warstwy ścieralnej o grubości 4 cm nawierzchni o szerokości 6,00 m i długości 150,00 m.
A. 7,5 t
B. 90,0 t
C. 45,0 t
D. 67,5 t
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2016 (arkusz B.32-X-16.05).
Odpowiedź 90,0 t jest poprawna, ponieważ pozwala na dokładne obliczenie ilości mieszanki asfaltu lanego grysowo-żwirowego potrzebnej do wykonania warstwy ścieralnej. Na początku należy obliczyć powierzchnię nawierzchni, która wynosi 6,00 m (szerokość) x 150,00 m (długość) = 900 m². Z danych z KNR wynika, że na 100 m² przy grubości 2 cm potrzeba 5,10 t mieszanki. Aby dostosować obliczenia do 4 cm grubości, ilość ta musimy pomnożyć przez 2, co daje 10,20 t na 100 m². Następnie, przeliczając to na 900 m², używamy proporcji: (900 m² / 100 m²) x 10,20 t = 91,8 t. Po zaokrągleniu do najbliższej wartości w dostępnych odpowiedziach, uzyskujemy 90,0 t. Tego typu obliczenia są kluczowe w praktyce budowlanej, zwłaszcza podczas planowania i kalkulacji materiałów, co pozwala na utrzymanie efektywności kosztowej i czasowej projektu.
Wybór niewłaściwej odpowiedzi często wynika z błędów w zrozumieniu zasad obliczania ilości materiałów budowlanych. Wiele osób może skoncentrować się na błędnej interpretacji danych, co prowadzi do mylnych wniosków. Na przykład, decydując się na odpowiedzi takie jak 7,5 t czy 45,0 t, można zauważyć, że błędnie przelicza się wartość potrzebnej mieszanki, nie uwzględniając grubości warstwy. Przy 4 cm grubości mieszanki, ilość ta powinna być podwajana w stosunku do wartości dla 2 cm, co jest fundamentalną zasadą w inżynierii budowlanej. Ponadto, nieprawidłowe podejścia mogą wynikać z niedostatecznego zapoznania się z normami KNR, które dokładnie określają, jak obliczać ilości materiałów. Ważnym aspektem jest również brak uwzględnienia powierzchni, która jest kluczowa w obliczeniach. W przypadku niepoprawnych odpowiedzi można zauważyć, że osoby te nie wykorzystały danych dotyczących powierzchni nawierzchni, co jest niezbędne przy takich obliczeniach. Ponadto, typowym błędem myślowym jest pomijanie konieczności zaokrąglania wyników do wartości możliwych do zastosowania w praktyce, co ma bezpośredni wpływ na efektywność kosztową projektu. Kluczowe jest zrozumienie, że obliczenia te mają na celu nie tylko prawidłowe określenie potrzebnych materiałów, ale także optymalizację procesu budowlanego, co jest istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju i efektywności energetycznej.