Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli określ częstotliwość pomiaru rzędnych wysokościowych wykonanego koryta i wyprofilowanego podłoża pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni drogowej.
| Częstotliwość oraz zakresu badań i pomiarów wykonanego koryta i wyprofilowanego podłoża (fragment) | ||
|---|---|---|
| Lp. | Wyszczególnienie badań i pomiarów | Minimalna częstotliwość badań i pomiarów |
| 1 | Szerokość koryta | 10 razy na 1 km |
| 2 | Równość podłużna | co 20 m na każdym pasie ruchu |
| 3 | Równość poprzeczna | 10 razy na 1 km |
| 4 | Spadki poprzeczne | 10 razy na 1 km dodatkowo w punktach głównych łuków poziomych |
| 5 | Rzędne wysokościowe | co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi |
| 6 | Zagęszczenie, wilgotność gruntu podłoża | w 2 punktach na dziennej działce roboczej lecz nie rzadziej niż raz na 600 m2 |
Poprawna odpowiedź to "co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi", co wynika z obowiązujących standardów dotyczących pomiarów geodezyjnych w inżynierii drogowej. Takie podejście zapewnia odpowiednią dokładność pomiarów oraz umożliwia kontrolę jakości wykonanych prac budowlanych. Częstotliwość ta jest zgodna z normami, które wskazują na konieczność przeprowadzania pomiarów w regularnych odstępach, co pozwala na wykrycie ewentualnych nieprawidłowości w profilowaniu podłoża. W praktyce, regularne pomiary co 25 m są stosowane, aby zapewnić równość i odpowiednią wysokość nawierzchni, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa użytkowników drogi. Dobrą praktyką jest również wykonywanie dodatkowych pomiarów w newralgicznych miejscach, takich jak zakręty czy wzniesienia, aby ocenić wpływ tych elementów na profil drogi. Właściwe wyprofilowanie podłoża znacząco wpływa na trwałość nawierzchni i jej odporność na deformacje. Tego rodzaju szczegółowe pomiary są niezbędne do utrzymania wysokich standardów budowlanych oraz zapewnienia komfortu i bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Wybór odpowiedzi, która zakłada pomiary co 20 m na każdym pasie drogi, jak również co 10 razy na 1 km, jest niezgodny z rzeczywistością wymagań geodezyjnych w budownictwie drogowym. Takie podejście zaniża dokładność pomiarów, co może prowadzić do poważnych problemów w przyszłości. Ustalona częstotliwość pomiarów na poziomie co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi wynika z potrzeby zachowania odpowiedniej precyzji, a także z norm, które wymagają, aby każdy etap budowy był dokładnie kontrolowany. Pomiary co 20 m mogą wydawać się niewiele różniące od wymaganej częstotliwości, ale różnica w podejściu do badań może znacznie wpłynąć na jakość końcowego produktu. Co więcej, odpowiedzi sugerujące pomiary co 10 razy na 1 km mogą prowadzić do nieodpowiedniego rozłożenia pomiarów, co może skutkować niewykrytymi błędami w profilowaniu, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo kierowców. W inżynierii drogowej, nie można zredukować częstotliwości pomiarów, ponieważ każdy pomiar wpływa na ostateczną jakość nawierzchni. Dobrze zaplanowane i wykonane pomiary są kluczowe dla uniknięcia problemów z równością nawierzchni, a w konsekwencji także dla zmniejszenia kosztów utrzymania dróg.