Na czterech odcinkach (1., 2., 3. i 4.) ułożonej warstwy ścieralnej drogi głównej przeprowadzono pomiar jej równości. Na podstawie danych zawartych w tabeli oceń, na którym odcinku konieczne jest podjęcie działań naprawczych.
| Drogi i place | Maksymalne dopuszczalne nierówności [mm] | ||
|---|---|---|---|
| warstwa ścieralna | warstwa wiążąca | podbudowa asfaltowa | |
| A, S, GP | 4 | 6 | 9 |
| G, Z | 6 | 9 | 12 |
| L, D, place, parkingi | 9 | 12 | 15 |
Odcinek 4. z nierównościami 7 mm to jedyny, który faktycznie przekracza maksymalne dozwolone wartości dla warstwy ścieralnej drogi głównej, a te są ustalone na 4 mm. W praktyce, to może skutkować większym zużyciem nawierzchni i trochę zagrażać bezpieczeństwu kierowców. Zarządzanie nawierzchniami drogowymi wymaga regularnych pomiarów i kontrolowania stanu technicznego, co jest zgodne z normami krajowymi i europejskimi, jak np. PN-EN 13036-4. W przypadku tego odcinka, trzeba by przeprowadzić jakieś naprawy, jak frezowanie czy położenie nowej warstwy, żeby poprawić równość nawierzchni, a tym samym zwiększyć komfort i bezpieczeństwo jazdy. Warto pamiętać, że trzymanie się norm równości nawierzchni wpływa na efektywność i trwałość całej infrastruktury drogowej.
Jak się przyjrzy pozostałym odcinkom nawierzchni, to widać, że niektóre odpowiedzi pokazują, że nierówności do 4 mm są ok, ale normy dotyczące równości nawierzchni są dość sztywno określone. Wszelkie wartości, które przekraczają te limity, mogą wywołać nieprzyjemne konsekwencje. Na przykład, odcinek 1. z nierównościami 3 mm i odcinek 2. z 4 mm mieszczą się w normie, więc nie potrzebują żadnych działań naprawczych. Jednak odcinek 3. z 6 mm, mimo że lekko przekracza dopuszczalną wartość, nie wymaga natychmiastowych działań, bo nie jest to kluczowy problem bezpieczeństwa, jak w przypadku odcinka 4. Częsty błąd to myślenie, że każda drobna nierówność musi od razu skutkować pracami naprawczymi. Lepiej podejść do tego z perspektywy analizy ryzyka oraz oceny stanu nawierzchni w kontekście całego systemu drogowego. Nie zrozumienie tego może prowadzić do zbędnych wydatków i prac, które nie są zgodne z tym, co zaleca się w najlepszych praktykach zarządzania infrastrukturą drogową.