Naprawiając pęknięcie łącznika ramy żeliwnej w pierwszej kolejności należy wykonać
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik budowy i strojenia fortepianów i pianin (AUD.03).
Naprawę pękniętego łącznika ramy żeliwnej zaczyna się od spawania. Rama żeliwna przenosi ogromne siły od naciągu wszystkich strun, a pęknięty element nośny trzeba trwale połączyć tak, aby odzyskał wytrzymałość. Spawanie łączy materiał na całym przekroju pęknięcia.
Spawanie żeliwa jest zabiegiem specjalistycznym: wymaga odpowiedniego przygotowania pęknięcia, właściwych materiałów dodatkowych i często podgrzania elementu, bo żeliwo jest kruche i łatwo pęka od naprężeń termicznych. Po spawaniu obrabia się spoinę, a dopiero na końcu wykonuje prace wykończeniowe, takie jak szpachlowanie i malowanie.
Do zapamiętania: kolejność naprawy elementu nośnego jest zawsze taka sama - najpierw przywraca się wytrzymałość, potem wygląd. Przed naprawą ramy struny muszą zostać zluzowane, aby nie działał na nią naciąg.
Każda z błędnych odpowiedzi to sposób łączenia lub wykańczania, który nie zapewni wytrzymałości potrzebnej elementowi nośnemu ramy.
Klejenie stosuje się w instrumentach do łączenia elementów drewnianych, filców i sukna. Spoina klejowa nie przeniesie sił z naciągu setek strun działających na żeliwną ramę. Lutowanie łączy metale za pomocą spoiwa o niższej temperaturze topnienia, ale połączenie lutowane jest znacznie słabsze od materiału rodzimego i nie nadaje się do naprawy pęknięcia nośnego łącznika. Szpachlowanie to praca wykończeniowa, wyrównująca powierzchnię przed malowaniem - zakrywa pęknięcie, ale go nie naprawia, a wykonane jako pierwsza czynność utrudniłoby właściwą naprawę.
Prawidłowo w pierwszej kolejności wykonuje się spawanie. Pozwala ono połączyć żeliwo na całym przekroju pęknięcia i przywrócić wytrzymałość łącznika. Zapamiętaj kolejność naprawy: najpierw przywrócenie funkcji nośnej, potem obróbka spoiny i dopiero na końcu szpachlowanie oraz malowanie.