Strojnicę fortepianową wykonuje się, mając do dyspozycji arkusz sklejki
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik budowy i strojenia fortepianów i pianin (AUD.03).
Strojnicę fortepianową wykonuje się z arkusza sklejki bukowej. Strojnica to gruba drewniana płyta, w którą wbija się kołki stroikowe. Musi bardzo mocno trzymać kołki, aby struny pod dużym naciągiem nie traciły stroju, a jednocześnie pozwalać stroicielowi obrócić kołek kluczem.
Sklejka z buku, złożona z wielu warstw o krzyżującym się układzie włókien, jest twarda, gęsta i odporna na rozszczepianie. Kołek osadzony w takim materiale jest otoczony włóknami biegnącymi w różnych kierunkach, które ściskają go równomiernie. To zapewnia stabilność stroju przez długi czas.
Do zapamiętania: od strojnicy zależy trwałość stroju instrumentu. Materiał na nią musi być twardy, gęsty i wielowarstwowy. Pęknięcia lub wyrobione otwory w strojnicy powodują, że instrument przestaje trzymać strój.
Błędne odpowiedzi to sklejki z drewna zbyt miękkiego albo przeznaczonego do innych zastosowań.
Sklejka sosnowa jest stosunkowo miękka i żywiczna, a jej warstwy łatwo się wgniatają. Kołki stroikowe po pewnym czasie wyrabiałyby otwory i obracały się pod naciągiem strun, przez co instrument szybko by się rozstrajał. Sklejka świerkowa jest lekka i sprężysta - świerk to drewno rezonansowe, idealne na płytę rezonansową, ale zbyt słabe, by trzymać kołki obciążone siłą napiętej struny. Sklejka mahoniowa kojarzy się z dobrą jakością, jednak mahoń używa się głównie na okleiny i elementy dekoracyjne. Nie ma on tak dużej gęstości i twardości, jaką zapewnia buk.
Właściwa odpowiedź to sklejka bukowa. Buk jest twardy i gęsty, a wielowarstwowy układ sklejki dobrze trzyma kołki i nie pęka wzdłuż włókien. Zapamiętaj, że strojnica przenosi siły z kołków, więc liczy się wytrzymałość, a nie walory akustyczne czy wygląd drewna.