Interwał prosty, zawarty między pięcioma kolejnymi stopniami skali, to
Źle. Septyma obejmuje siedem stopni, np. od c do h.
Dobrze. Kwinta obejmuje pięć kolejnych stopni skali, np. od c do g.
Źle. Seksta obejmuje sześć stopni, np. od c do a.
Źle. Kwarta obejmuje cztery stopnie, np. od c do f.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik budowy i strojenia fortepianów i pianin (AUD.04).
Interwał prosty zawarty między pięcioma kolejnymi stopniami skali to kwinta. Nazwy interwałów pochodzą od łacińskich liczebników porządkowych i oznaczają, ile stopni skali obejmuje interwał, licząc pierwszy i ostatni dźwięk. Kwinta (quinta - piąta) obejmuje pięć stopni, na przykład od c do g: c, d, e, f, g.
Kwinta czysta jest jednym z najbardziej konsonansowych interwałów i ma ważne znaczenie w strojeniu - stroiciel, ustalając strój równomiernie temperowany, sprawdza kwinty, słuchając dudnień.
Do zapamiętania: pryma 1, sekunda 2, tercja 3, kwarta 4, kwinta 5, seksta 6, septyma 7, oktawa 8. Interwał prosty mieści się w obrębie oktawy, a większe nazywa się złożonymi.
Błędne odpowiedzi to interwały obejmujące inną liczbę stopni. Najczęstszy błąd polega na liczeniu odstępów między stopniami zamiast samych stopni: z c do g są cztery kroki, ale pięć dźwięków - i właśnie od liczby dźwięków pochodzi nazwa interwału.
Kwarta obejmuje cztery stopnie, na przykład c, d, e, f. Seksta to sześć stopni, na przykład c do a, a septyma - siedem, na przykład c do h.
Prawidłowo pięć kolejnych stopni tworzy kwintę. Najprościej zapamiętać to przez łacińskie liczebniki: quarta - czwarta, quinta - piąta, sexta - szósta, septima - siódma. W praktyce stroiciela znajomość interwałów jest potrzebna, bo strojenie fortepianu opiera się na porównywaniu dźwięków w oktawach, kwintach i tercjach, a poprawny strój sprawdza się, słuchając, jak szybko dudnią poszczególne interwały.
Kwinta c-g to także podstawa tak zwanego koła kwintowego, które porządkuje tonacje według liczby znaków przykluczowych.