Kwalifikacja: CES.03 - Organizacja i kontrolowanie procesów w przemyśle ceramicznym

Często zdarza się, że osoby zaczynające przygodę z technologią materiałową mylą metody badawcze i ich zastosowania, bo niektóre pojęcia brzmią podobnie albo kojarzą się z codziennym doświadczeniem. Ważenie hydrostatyczne, choć brzmi może trochę tajemniczo, dotyczy stricte pomiaru gęstości materiału. Na przykład, niektórzy zakładają, że pozwala ocenić kształt – ale to nie jest prawda, bo ta metoda mierzy tylko, ile materiał waży w powietrzu i w cieczy; na podstawie tych danych obliczamy objętość, ale nie dostajemy żadnej informacji o konkretnym kształcie czy geometrii detalu. Z kolei mrozoodporność to inna bajka – żeby to sprawdzić, trzeba zastosować próby cyklicznego zamrażania i rozmrażania oraz oceniać powstałe uszkodzenia (pęknięcia, odpryski), co opisują osobne normy dla wyrobów ceramicznych. Natomiast trwałość to bardzo szerokie pojęcie i obejmuje wiele różnych własności, takich jak odporność na ścieranie, wytrzymałość mechaniczna, odporność na czynniki chemiczne – tutaj ważąca hydrostatycznie nie wystarczy, bo potrzeba szeregu innych testów, często zgodnych z PN-EN ISO 10545 czy podobnymi standardami. Takie mylenie pojęć to częsty błąd – wynika z tego, że szukamy prostych odpowiedzi na złożone zagadnienia. Moim zdaniem warto pamiętać, że każda metoda laboratoryjna ma swoje konkretne zadanie i nie da się na skróty określić wszystkich cech jednym badaniem. Jeśli zależy nam np. na wytrzymałości czy odporności na warunki atmosferyczne, trzeba wdrożyć cały pakiet badań, a nie opierać się tylko na jednym teście.