Miejsce, w którym w urządzeniu chłodniczym należy zamontować odwadniacz, oznaczono na schemacie cyfrą
Odwadniacz w urządzeniu chłodniczym powinno się montować właśnie tam, gdzie na schemacie oznaczono cyfrą 1, czyli zaraz za zbiornikiem cieczy, a przed zaworem rozprężnym (TZR). To miejsce nie jest przypadkowe – zgodnie z dobrą praktyką branżową i wytycznymi producentów, odwadniacz pełni kluczową rolę w ochronie całego układu chłodniczego przed wilgocią i zanieczyszczeniami. Chodzi o to, żeby do elementów precyzyjnych – głównie do zaworu rozprężnego – nie dostały się zanieczyszczenia, które mogą powodować blokowanie się iglicy albo korozję wewnętrzną. Wilgoć w układzie lodówkowym to jeden z najgroźniejszych czynników – reaguje z olejem chłodniczym, tworząc kwaśne związki, które niszczą sprężarkę oraz powodują powstawanie lodu w krytycznych miejscach. Z mojego doświadczenia wynika, że często bagatelizuje się znaczenie prawidłowego montażu odwadniacza, a potem pojawia się problem z wydajnością lub awariami. Montując go po stronie wysokiego ciśnienia, przed elementem rozprężnym, minimalizujemy ryzyko uszkodzenia najważniejszych komponentów instalacji. Warto pamiętać, że to miejsce wynika z układu przepływu czynnika – właśnie tu czynnik jest w stanie ciekłym, a odwadniacz działa najefektywniej. Tak uczą na kursach i tak jest w praktyce – nie ma tu kompromisów.
Wybór innego miejsca niż oznaczone cyfrą 1 na schemacie wynika najczęściej z pewnych nieporozumień dotyczących przepływu i filtracji czynnika chłodniczego w układzie. Jeśli odwadniacz zamontuje się po stronie niskiego ciśnienia, na przykład za parownikiem albo blisko sprężarki, nie spełni on swojej kluczowej funkcji – wtedy czynnik często jest w fazie gazowej, a odwadniacz został zaprojektowany do pracy przede wszystkim z czynnikiem w postaci cieczy. Moim zdaniem, błędne umieszczenie odwadniacza wynika z mylenia jego funkcji z filtrem ssawnym, który rzeczywiście instaluje się czasem przed sprężarką, ale do zupełnie innych celów. Warto pamiętać, że po stronie ssącej (czyli gdzie powietrze jest już schłodzone), nie ma sensu montować odwadniacza – nie wyłapie on wilgoci ani zanieczyszczeń w odpowiedni sposób, wręcz przeciwnie, może się szybko zatkać albo ulec uszkodzeniu. Często spotykam się z błędnym przekonaniem, że im bliżej sprężarki, tym lepiej, ale to niestety mit wynikający z ogólnej ostrożności, a nie wiedzy technicznej. Zalecenia producentów oraz standardy branżowe (np. normy EN 378) jasno wskazują, że jedynym prawidłowym miejscem montażu odwadniacza jest odcinek rurociągu cieczowego przed zaworem rozprężnym, bo tam czynnik jest w stanie ciekłym, a dopiero potem następuje rozprężenie i parowanie. W praktyce niewłaściwe rozmieszczenie prowadzi do szybszego zużycia elementów układu i może nawet skutkować całkowitą awarią, co potwierdza wielu serwisantów. Warto też zauważyć, że w miejscach 2, 3 czy 4 – na schemacie – przepływa już czynnik w postaci pary lub mieszanki, z którymi odwadniacz nie poradzi sobie skutecznie. Takie błędy popełnia się często z braku praktyki, ale warto się ich wystrzegać, bo mają konkretne skutki dla pracy całego urządzenia.