Przedstawiony na rysunku sprzęt indywidualnej ochrony pracowników pracujących na wysokościach to

A. amortyzator upadku.
Źle. Amortyzator to pakiet z rozrywaną taśmą, który pochłania energię upadku - jest częścią linki, a nie uprzężą zakładaną na ciało.
B. szelki bezpieczeństwa.
Dobrze. Pasy barkowe, piersiowy, biodrowy i udowe z klamrami tworzą szelki bezpieczeństwa, które rozkładają siłę hamowania na całe ciało.
C. linka bezpieczeństwa.
Źle. Linka bezpieczeństwa łączy uprząż z punktem kotwiczenia; to pojedynczy odcinek liny lub taśmy z zatrzaśnikami.
D. urządzenie samohamowne.
Źle. Urządzenie samohamowne to obudowa z bębnem i nawiniętą linką, blokującą się przy gwałtownym szarpnięciu.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - dekarz (BUD.03).
Na rysunku są szelki bezpieczeństwa, czyli uprząż obejmująca barki, klatkę piersiową, biodra i uda. Dzięki takiemu układowi taśm siła hamowania przy upadku rozkłada się na całe ciało, a nie skupia na pasie w talii.
Szelki same nie zatrzymują spadania - są elementem systemu. Do ich klamry zaczepowej (najczęściej na plecach lub na piersi) przypina się linkę bezpieczeństwa z amortyzatorem albo urządzenie samohamowne, a drugi koniec do pewnego punktu kotwiczenia na dachu.
Do zapamiętania: szelki to element, który nosi pracownik, a linka, amortyzator i urządzenie samohamowne łączą go z punktem kotwiczenia. Przed każdym użyciem dekarz sprawdza taśmy, szwy i klamry, a szelki po zatrzymaniu upadku wycofuje się z użycia.
Szelki same nie zatrzymują spadania - są elementem systemu. Do ich klamry zaczepowej (najczęściej na plecach lub na piersi) przypina się linkę bezpieczeństwa z amortyzatorem albo urządzenie samohamowne, a drugi koniec do pewnego punktu kotwiczenia na dachu.
Do zapamiętania: szelki to element, który nosi pracownik, a linka, amortyzator i urządzenie samohamowne łączą go z punktem kotwiczenia. Przed każdym użyciem dekarz sprawdza taśmy, szwy i klamry, a szelki po zatrzymaniu upadku wycofuje się z użycia.
Łatwo pomylić szelki z resztą zestawu do pracy na wysokości, bo wszystkie te elementy występują razem. Amortyzator upadku to krótki pakiet ze zszytą taśmą, która rozrywa się przy szarpnięciu i pochłania energię spadania - nie ma pasów obejmujących ciało.
Linka bezpieczeństwa to pojedynczy odcinek liny lub taśmy z zatrzaśnikami na końcach, łączący uprząż z punktem kotwiczenia. Urządzenie samohamowne wygląda zupełnie inaczej: to obudowa z bębnem, na który nawinięta jest linka; przy gwałtownym wyciągnięciu linki mechanizm blokuje się jak pas bezpieczeństwa w samochodzie.
Na rysunku widać natomiast taśmy barkowe, piersiową, biodrową i udowe z klamrami, czyli element zakładany na ciało pracownika - szelki bezpieczeństwa. Pozostałe części systemu zabezpieczają dopiero wtedy, gdy są do nich przypięte.
Dobrą wskazówką jest to, czy przedmiot na rysunku da się założyć na siebie: szelki wkłada się jak kamizelkę i dopina na nogach, a amortyzator, linkę i urządzenie samohamowne trzyma się w ręku lub mocuje do konstrukcji.
Linka bezpieczeństwa to pojedynczy odcinek liny lub taśmy z zatrzaśnikami na końcach, łączący uprząż z punktem kotwiczenia. Urządzenie samohamowne wygląda zupełnie inaczej: to obudowa z bębnem, na który nawinięta jest linka; przy gwałtownym wyciągnięciu linki mechanizm blokuje się jak pas bezpieczeństwa w samochodzie.
Na rysunku widać natomiast taśmy barkowe, piersiową, biodrową i udowe z klamrami, czyli element zakładany na ciało pracownika - szelki bezpieczeństwa. Pozostałe części systemu zabezpieczają dopiero wtedy, gdy są do nich przypięte.
Dobrą wskazówką jest to, czy przedmiot na rysunku da się założyć na siebie: szelki wkłada się jak kamizelkę i dopina na nogach, a amortyzator, linkę i urządzenie samohamowne trzyma się w ręku lub mocuje do konstrukcji.