Przy obróbce blacharskiej komina metody łączenia kołnierza z dachem zależą od rodzaju jego pokrycia. W przypadku dachów krytych blachą płaską
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik dekarstwa (BUD.27).
W przypadku dachów krytych blachą płaską kołnierz komina łączy się z pokryciem na rąbki pojedyncze lub podwójne albo metodą zakładów i lutowania. Pokrycie i obróbka są wtedy z tego samego rodzaju materiału, więc można je połączyć jak kolejne arkusze blachy - zaginając brzegi razem lub nakładając je na siebie i lutując.
Do zapamiętania: rąbek to połączenie dwóch arkuszy blachy przez wspólne zagięcie ich krawędzi. Rąbek podwójny jest szczelniejszy niż pojedynczy, dlatego stosuje się go przy małych spadkach dachu.
Lutowanie stosuje się zwłaszcza w blasze cynkowo-tytanowej i miedzianej, a dobór metody zależy od materiału i spadku połaci. Obróbka komina musi być szczelna, bo przy kominie woda spływa z dużej powierzchni dachu.
Błędne odpowiedzi opisują sposoby obróbki komina właściwe dla innych pokryć albo wręcz niepoprawne. Mocowanie blach bocznych do połaci z zaginaniem ich brzegów to opis ogólny, który nie mówi, jak uzyskać szczelne połączenie blachy z blachą - przy dachu z blachy płaskiej taki sposób jest niewystarczający.
Mocowanie górnej krawędzi fartucha do ściany komina hakami nie zapewnia szczelności na styku z murem - fartuch wprowadza się zwykle w nacięcie (bruzdę) w ścianie komina i uszczelnia lub przykrywa listwą. Haki nie są tu właściwym elementem.
Zaginanie krawędzi fartucha przylegających do dachu ku górze w rąbek leżący nie łączy fartucha z pokryciem - zagięty sam w sobie brzeg nie tworzy połączenia z arkuszami połaci, więc woda przedostanie się pod obróbkę.
Prawidłowe jest łączenie na rąbki pojedyncze lub podwójne albo zakładami z lutowaniem, bo tylko te sposoby trwale i szczelnie łączą obróbkę z blachą płaską pokrycia.