Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Aparat Quadhelix to klasyczny przykład stałego aparatu ortodontycznego opartego na konstrukcji drucianej, a nie akrylowej czy termoformowanej. Jeżeli ktoś kojarzy go z akrylem sypanym lub polimeryzacją termiczną, to najczęściej wynika to z mieszania w głowie technologii aparatów ruchomych z aparatami stałymi. Akryl sypany i polimeryzacja termiczna to typowe procedury przy płytkach Schwarza, płytkach z śrubami ekspansyjnymi, różnego rodzaju aparatach ruchomych – tam buduje się płytę podniebienną z tworzywa akrylowego, w które wtopione są elementy druciane. Quadhelix działa zupełnie inaczej: jego siły korygujące wady zgryzu wynikają ze sprężystości odpowiednio ukształtowanego drutu, a nie z płyty akrylowej. Podobnie mylące bywa skojarzenie z termoformowaniem. Termoformowanie to technologia typowa dla szyn retencyjnych, alignerów, nakładek wybielających czy prostych szyn ochronnych – używa się folii termoplastycznych, które odkształca się na modelu próżniowo lub ciśnieniowo. Quadhelix nie ma nic wspólnego z folią czy nakładką; jest lutowany do pierścieni na zębach trzonowych i stanowi sztywny, metalowy szkielet. Polimeryzacja termiczna akrylu też nie ma tu zastosowania, bo w aparacie Quadhelix nie występuje baza akrylowa, którą trzeba by polimeryzować w puszce. Typowym błędem myślowym jest założenie, że „skoro aparat jest na podniebieniu, to na pewno akryl” albo że każdy aparat nowocześniejszy robi się z folii termoformowanej. W ortodoncji nadal bardzo dużą rolę odgrywają klasyczne konstrukcje metalowe lutowane, a Quadhelix jest podręcznikowym przykładem takiej właśnie technologii.