Korona akrylanowa jest klasycznym przykładem uzupełnienia tymczasowego o charakterze kosmetycznym, a nie rozwiązaniem docelowym. W protetyce stomatologicznej akrylan (czyli akryl do koron tymczasowych) stosuje się głównie do zabezpieczenia zęba po oszlifowaniu, ochrony miazgi przed bodźcami termicznymi i chemicznymi, a jednocześnie do zachowania estetyki w odcinku przednim i bocznym widocznym w uśmiechu. Materiał akrylowy pozwala na dość ładne odwzorowanie koloru zębów, łatwo się go poleruje, można go szybko skorygować w gabinecie – to jest ogromny plus przy koronach tymczasowych. Z mojego doświadczenia, w praktyce technika i lekarz często wspólnie ustalają kształt i kolor takiej korony tymczasowej, żeby pacjent mógł normalnie funkcjonować społecznie w okresie oczekiwania na koronę stałą z ceramiki, metalu-ceramiki czy cyrkonu. Standardem jest, że korony akrylowe nie są przeznaczone do długotrwałego użytkowania, bo akryl ma ograniczoną odporność na ścieranie, może się przebarwiać i pękać przy dużych obciążeniach zgryzowych. Dobrą praktyką jest stosowanie ich szczególnie przy rozległych pracach protetycznych, przy rekonstrukcjach zwarcia, przy planowaniu kształtu przyszłych koron stałych – korona akrylowa pełni wtedy rolę „przymiarki” funkcjonalnej i estetycznej. Dlatego właśnie mówi się o uzupełnieniu kosmetycznym tymczasowym: poprawia wygląd, zabezpiecza ząb, ale docelowo ma zostać zastąpiona koroną stałą o lepszych parametrach wytrzymałościowych.
W tym zagadnieniu kluczowe jest rozróżnienie dwóch osi: po pierwsze – czy uzupełnienie jest stałe czy tymczasowe, a po drugie – czy ma charakter kosmetyczny, czy raczej funkcjonalny i nieestetyczny. Korona akrylanowa, wykonywana z tworzywa akrylowego, jest materiałowo i konstrukcyjnie zaprojektowana jako rozwiązanie przejściowe. Akryl, mimo że dość estetyczny, nie ma takich właściwości mechanicznych jak ceramika, cyrkon czy stopy metali stosowane w koronach stałych. Dlatego traktowanie korony akrylanowej jako uzupełnienia stałego, czy to kosmetycznego, czy niekosmetycznego, stoi w sprzeczności z zasadami materiałoznawstwa i dobrą praktyką kliniczną. W praktyce korony stałe muszą zapewniać wieloletnią wytrzymałość, stabilność wymiarową, wysoką odporność na ścieranie i szczelność brzeżną. Tego nie gwarantuje klasyczny akryl używany do koron tymczasowych, który jest bardziej podatny na ścieranie, pęknięcia i przebarwienia. Stąd odpowiedzi sugerujące uzupełnienie stałe wynikają często z mylnego skojarzenia: „skoro to korona, to musi być na stałe”. To typowy błąd myślowy u osób, które nie odróżniają pojęcia korony jako formy uzupełnienia od czasu jej użytkowania. Z drugiej strony, określenie korony akrylanowej jako „niekosmetycznej” też jest nieprecyzyjne. Nawet jeśli nie osiąga ona perfekcyjnej estetyki nowoczesnej ceramiki, to jej podstawową rolą, oprócz ochrony zęba, jest właśnie zachowanie akceptowalnego wyglądu uzębienia w okresie przejściowym. Lekarze bardzo często zakładają takie korony w odcinku przednim, gdzie pacjent absolutnie nie może chodzić z odsłoniętym, oszlifowanym zębem. Z tego powodu mówienie o niej jako o uzupełnieniu „niekosmetycznym” jest sprzeczne z jej klinicznym zastosowaniem. Dobrą praktyką jest więc zapamiętać: akrylan – głównie tymczasowo, z naciskiem na estetykę i ochronę tkanek, a rozwiązania stałe wykonuje się z materiałów o wyższej wytrzymałości, jak metal-ceramika, pełna ceramika czy cyrkon, zgodnie ze standardami współczesnej protetyki stałej.