Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Na zdjęciu przedstawiono klamrę Bonvilla, czyli specyficzny typ klamry stosowanej w protezach częściowych szkieletowych, a nie klamrę Roacha, okrężną ani Bonyharda. Wiele osób myli te konstrukcje, bo na pierwszy rzut oka widać po prostu metalowe ramiona obejmujące ząb. Jeśli jednak przyjrzymy się dokładniej, klamra Roacha ma zupełnie inną koncepcję – jest to klamra pierścieniowa lub typu T, zwykle bardziej delikatna, z ramieniem retencyjnym w formie półpierścienia lub poprzecznego elementu wchodzącego w podcień od strony przedsionkowej. Jej zadaniem jest głównie retencja z minimalnym pokryciem korony, a nie symetryczne obejmowanie zęba z obu stron. Klamra okrężna to z kolei klasyczny projekt, w którym jedno ramię okrąża ząb od strony przedsionkowej do językowej lub odwrotnie, ale całość tworzy raczej pojedynczy łuk obejmujący ząb, a nie czteroramienną, krzyżową strukturę jak u Bonvilla. Jest to typowe rozwiązanie w prostszych protezach częściowych, gdzie nie ma potrzeby tak rozbudowanej stabilizacji. Natomiast nazwa Bonyharda odnosi się do innego wariantu konstrukcyjnego, stosowanego zdecydowanie rzadziej; w praktyce szkolnej często jest wrzucana trochę „z rozpędu” do zestawów pytań i może brzmieć podobnie do Bonvilla, co sprzyja pomyłkom. Typowym błędem myślowym jest sugerowanie się tylko nazwiskiem i brzmieniem, zamiast skojarzyć konkretny kształt klamry z funkcją: Bonvilla ma cztery ramiona, obejmuje ząb z obu stron i daje bardzo dobrą stabilizację w odcinku przednim. W technice protez szkieletowych dobrą praktyką jest zawsze łączyć nazwę klamry z jej geometrycznym obrazem i wskazaniami klinicznymi, bo wtedy znacznie łatwiej unika się takich pomyłek przy analizie modeli i rysunków egzaminacyjnych.