Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

W naprawie protez częściowych osiadających bardzo łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że skoro złamała się tylko klamra, to najlepiej „zrobić wszystko od nowa” albo po prostu coś dolutować. W praktyce ani wykonanie całkowicie nowej protezy, ani samo lutowanie metalu nie odpowiadają przyjętym standardom technologii napraw. Wykonywanie nowej protezy przy każdym złamaniu klamry jest nieekonomiczne, obciążające dla pacjenta i w wielu przypadkach zupełnie niepotrzebne. Oczywiście, są sytuacje, gdy proteza jest bardzo zużyta, podłoże mocno zanikłe, zęby filarowe zmieniły się – wtedy projektuje się nową pracę. Ale sama złamana klamra, przy poprawnej płycie i zgryzie, powinna być raczej naprawiona niż zastępowana nową protezą. Z kolei lutowanie elementu metalowego w klasycznej protezie akrylowej osiadającej jest po prostu technicznie niezgodne z zasadami. Klamry w takich protezach są najczęściej z drutu doginanego i wtopionego w akryl, nie są to konstrukcje odlewane jak w protezach szkieletowych, gdzie lutowanie ma swoje miejsce, ale też według określonych reguł. Próba dolutowania czegoś „na protezie” bez prawidłowego modelu, bez kontroli przebiegu ramion klamry, punktów podparcia i retencji, kończy się zwykle słabym dopasowaniem, uciskiem na błonę śluzową lub przeciążeniem zęba filarowego. Częsty błąd myślowy polega też na myleniu pojęć: „wycisk na protezie” kontra „wycisk z protezą”. W poprawnej technologii lekarz umieszcza istniejącą protezę w jamie ustnej i pobiera wycisk, w którym proteza staje się częścią łyżki wyciskowej. Nie pobiera się oddzielnego wycisku samego podłoża, a osobno protezy, bo wtedy technik nie ma realnego obrazu, jak ta proteza układa się w warunkach funkcji. Pomylenie tych pojęć skutkuje błędnym modelem i w efekcie nowa klamra nie będzie prawidłowo obejmowała zęba filarowego. Dlatego prawidłowe postępowanie zawsze opiera się na wycisku z protezą w ustach i dalszej pracy technika na takim modelu, a nie na lutowaniu czy pochopnym wykonywaniu całej nowej pracy bez wskazań.