Zawód: Technik dentystyczny
Kategorie: Materiałoznawstwo Protezy częściowe i szkieletowe
W modelowaniu protezy szkieletowej kluczowe jest to, na jakim modelu w ogóle pracujesz. Wosk odlewowy zawsze nakłada się na model utwardzony, wykonany z masy ogniotrwałej, bo tylko taki model wytrzyma późniejsze nagrzewanie i cały proces odlewania stopu metalu. Gips, nawet supertwardy, przy temperaturach odlewniczych po prostu by popękał lub się zniszczył, a masa ogniotrwała jest specjalnie zaprojektowana, żeby mieć odpowiednią rozszerzalność cieplną, odporność na szok termiczny i stabilność wymiarową. W praktyce wygląda to tak, że najpierw wykonuje się dokładny model roboczy z gipsu, przeprowadza się analizę paralelometryczną, potem wykonuje się duplikat w masie ogniotrwałej i dopiero na tym duplikacie modeluje się całą konstrukcję szkieletu z wosku odlewowego: płyty, beleczki, klamry, ciernie, siatki retencyjne. Dzięki temu po wypaleniu wosku i odlaniu stopu metalu kształt protezy będzie wiernie odpowiadał zaplanowanej konstrukcji, a odkształcenia termiczne będą kontrolowane. Moim zdaniem to jedno z tych miejsc w technologii, gdzie naprawdę warto trzymać się standardów – większość podręczników techniki dentystycznej i dobre pracownie protetyczne podkreślają, że bez poprawnego, dobrze utwardzonego modelu ogniotrwałego można od razu spodziewać się niedokładnego przylegania szkieletu, naprężeń w klamrach i późniejszych problemów z dopasowaniem w jamie ustnej. W praktyce laboratoryjnej bardzo ważne jest też prawidłowe przygotowanie samej masy ogniotrwałej: odpowiednie proporcje proszku i cieczy, prawidłowe mieszanie, wibracja, pełne związanie i dopiero wtedy modelowanie wosku. To wszystko razem daje przewidywalny, powtarzalny efekt, który jest po prostu bezpieczny dla pacjenta i wygodny dla technika.