Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Zawód: Technik dentystyczny
Kategorie: Anatomia stomatologiczna
Na rysunku przedstawiono pierwszy przedtrzonowiec dolny. Strzałką zaznaczono
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Na rysunku strzałka pokazuje oś długą korony pierwszego przedtrzonowca dolnego, czyli umowną linię przechodzącą przez środek masy korony, prostopadłą do płaszczyzny zgryzowej. W stomatologii anatomicznej i protetyce bardzo wyraźnie rozróżnia się oś długą całego zęba od osi długiej samej korony. W dolnych przedtrzonowcach korona jest zwykle lekko pochylona względem korzenia, dlatego oś korony nie pokrywa się idealnie z osią całego zęba. Na schematach zaznacza się to właśnie tak, jak na tym rysunku: przerywana linia przez cały ząb to oś długą zęba, a krótsza, bardziej wychylona odcinkowa linia w obrębie korony – oś długą korony. Moim zdaniem to jedno z tych pojęć, które potem bardzo procentuje w praktyce. Przy szlifowaniu pod koronę protetyczną trzeba pilnować równoległości ścian do osi długiej korony, a nie do jakiejś przypadkowej płaszczyzny, bo inaczej łatwo o podcienia i problemy z osadzaniem uzupełnienia. Podobnie przy ustawianiu zębów w protezach, przy planowaniu ortodontycznym czy analizie zwarcia – ocena nachylenia koron względem płaszczyzny zgryzowej opiera się właśnie na osi długiej korony. W podręcznikach z anatomii stomatologicznej i w standardach nauczania techników dentystycznych zawsze podkreśla się, że prawidłowa orientacja zęba w łuku odnosi się do osi korony, bo to ona decyduje o kontakcie z zębami przeciwstawnymi, prowadzeniu kłowo-przedtrzonowcowym i estetyce uśmiechu.