Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Na rysunku zaznaczona jest struktura położona poniżej brzegu oczodołu, na trzonie szczęki, czyli otwór podoczodołowy. Częsty błąd polega na myleniu go z innymi otworami i kanałami tej okolicy, bo na sucho, bez przestrzennego wyobrażenia, wszystkie te nazwy brzmią podobnie. Otwór ślepy (foramen caecum) znajduje się zupełnie gdzie indziej – w obrębie przedniego dołu czaszki, między kością czołową a sitową, przy grzebieniu kogucim. Ma znaczenie raczej neurochirurgiczne niż stomatologiczne i nie jest widoczny na bocznym rysunku twarzoczaszki. Kanał szczękowy biegnie wewnątrz trzonu szczęki, od otworu podoczodołowego do okolicy guzowatości szczęki, i nie jest bezpośrednio widoczny na zewnętrznej powierzchni kości – na rysunku zewnętrznym widać tylko jego ujście, czyli właśnie otwór podoczodołowy. Z kolei kanał oczodołowy kojarzy się wielu osobom z przebiegiem nerwu wzrokowego, ale ten przechodzi przez kanał nerwu wzrokowego w skrzydle mniejszym kości klinowej, głęboko w oczodole, a nie na powierzchni trzonu szczęki. Typowym błędem jest patrzenie bardziej na nazwę niż na topografię: „oczodołowy – to pewnie przy oczodole” albo „szczękowy – to na szczęce”, bez dokładnego skojarzenia przebiegu struktur. W anatomii stomatologicznej kluczowe jest łączenie nazwy z konkretnym punktem palpacyjnym i jego znaczeniem klinicznym. Otwór podoczodołowy jest wyczuwalny palcem na żywym pacjencie, odpowiada za wyjście nerwu podoczodołowego i dlatego to on, a nie żaden kanał wewnętrzny czy otwór ślepy, jest zaznaczony na takiej bocznej projekcji czaszki.