Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy
Zawód: Technik dentystyczny
Kategorie: Ortodoncja
Naprawę uszkodzonego aparatu ortodontycznego należy wykonać na
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Naprawę uszkodzonego aparatu ortodontycznego wykonuje się na aktualnym modelu roboczym, bo tylko on odzwierciedla aktualne warunki w jamie ustnej pacjenta: zmienione ustawienie zębów, ich ewentualne przemieszczenie podczas leczenia, czasem też starcie lub utratę zęba. Model roboczy to nie jest model „na pamiątkę”, tylko narzędzie pracy technika – na nim aparat był korygowany, dopasowywany, a przy naprawie musi dalej pasować do obecnej sytuacji zgryzowej. Jeżeli aparat pęknie po kilku miesiącach leczenia, to model, na którym go pierwotnie wykonano, najczęściej jest już nieaktualny, bo zęby się przemieściły w wyniku działania sił ortodontycznych. Z mojego doświadczenia, próba naprawy na starym modelu kończy się tym, że aparat po naprawie „nie siada”, uwiera, powoduje punkty ucisku albo w ogóle nie daje się wprowadzić do jamy ustnej. Dobre praktyki w ortodoncji mówią jasno: przed większą naprawą aparatu ruchomego wykonuje się nowy wycisk i odlewa z niego aktualny model roboczy z gipsu odpowiedniej klasy twardości. Na takim modelu można poprawnie odbudować pękniętą płytę akrylową, wymienić śrubę, zagiąć lub dolutować elementy druciane, a potem sprawdzić retencję i stabilność. W praktyce klinicznej technik często zaznacza na modelu ołówkiem miejsca wymagające korekty, podszlifowania czy pogrubienia akrylu, co jeszcze bardziej zwiększa precyzję. Moim zdaniem to jest też kwestia bezpieczeństwa pacjenta: aktualny model roboczy minimalizuje ryzyko powikłań, otarć śluzówki i niekontrolowanych przesunięć zębów, bo aparat po naprawie dalej pracuje zgodnie z planem leczenia ortodontycznego.