Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

Przy tym pytaniu łatwo pójść w stronę skojarzeń z „nowoczesnością” albo „alergią” i przeoczyć mechaniczny charakter problemu. Odleżyny i otarcia naskórka w okolicy epitez twarzy wynikają głównie z przewlekłego ucisku i tarcia, a nie z samej metody mocowania czy uczulenia. Umocowanie protezy na wszczepach śródkostnych samo w sobie raczej poprawia warunki, bo pozwala na stabilne, kontrolowane podparcie i zmniejsza ruchomość epitezy. Jeśli epiteza jest dobrze zaprojektowana, a rozkład sił na skórę jest prawidłowy, to implanty nie są przyczyną odleżyn, tylko wręcz pomagają ograniczyć podrażnienia. Problem pojawia się dopiero, gdy konstrukcja jest źle ukształtowana, ma ostre krawędzie albo jest po prostu zbyt twarda w strefie styku ze skórą. Podobnie z uczuleniem na plastyfikator masy silikonowej – reakcja alergiczna będzie dawała świąd, rumień, czasem pęcherzyki czy nadżerki, ale to jest obraz dermatologiczny, a nie typowe odleżyny z ucisku. Alergia ma tło immunologiczne, a odleżyna – czysto mechaniczne, związane z niedokrwieniem tkanek pod wpływem nacisku. Infekcja grzybami drożdżopodobnymi też może pojawić się w obrębie epitez, szczególnie przy słabej higienie, wilgotnym środowisku i braku wietrzenia skóry. Jednak grzybica powoduje zaczerwienienie, macerację, świąd, złuszczanie, a nie jest pierwotną przyczyną klasycznych odleżyn. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro widzimy zmiany na skórze pod protezą, to od razu szukamy „alergii” albo „infekcji”, zamiast zacząć od oceny nacisku, sztywności materiału i dopasowania. W przypadku epitez twarzy to właśnie wybór zbyt twardego, akrylowego materiału w strefie kontaktu ze skórą jest typowym źródłem problemów mechanicznych, prowadzących do otarć i owrzodzeń, dlatego w nowoczesnych rozwiązaniach kładzie się nacisk na silikonowe, elastyczne systemy i miękkie brzegi.