Kwalifikacja: MED.06 - Wykonywanie i naprawa wyrobów medycznych z zakresu protetyki dentystycznej, ortodoncji oraz epitez twarzy

W tym zagadnieniu łatwo się pomylić, bo wszystkie wymienione materiały i technologie faktycznie występują w pracowni protetycznej, tylko że służą do czegoś innego. Płytki światłoutwardzalne kojarzą się z indywidualnymi wyrobami i ktoś intuicyjnie może pomyśleć, że skoro są utwardzane lampą, to będą dobre na szyny. W praktyce używa się ich głównie do indywidualnych łyżek wyciskowych, czasem do płyt bazowych, a nie do elastycznych, amortyzujących szyn ochronnych. One są za sztywne w niewłaściwy sposób i mniej komfortowe w długotrwałym noszeniu. Akryl polimeryzujący ciśnieniowo to z kolei klasyka w protezach – daje dobrą wytrzymałość i dokładność dopasowania, ale typowa, jednorodna płyta akrylowa nie zapewnia takiej elastyczności i sprężystości, jakiej oczekuje się od nowoczesnej szyny ochronnej. Poza tym akryl jest bardziej podatny na pęknięcia przy cienkiej warstwie i może być gorzej tolerowany przez pacjentów przy intensywnym użytkowaniu, np. przy bruksizmie. Częsty błąd myślowy polega na tym, że jeśli coś „da się zrobić” z danego materiału, to już będzie rozwiązanie optymalne – a tutaj standardem są jednak specjalne płytki do termoformowania. Sama elastyczna płytka termoformowana ciśnieniowo też nie jest idealna, bo przy całkowicie miękkim materiale tracimy stabilizację zgryzu, szyna bardziej się odkształca, gorzej kontroluje kontakty okluzyjne i szybciej się zużywa. Dlatego w dobrej praktyce protetycznej stosuje się płytki twarde, miękkie lub dwuwarstwowe, formowane ciśnieniowo lub próżniowo, dobierając twardość i grubość do wskazań klinicznych. To połączenie zapewnia i ochronę, i kontrolę okluzji, i komfort – a o to właśnie chodzi w indywidualnych szynach ochronnych.