Na podstawie fragmentu części deklaracyjnej JPK_V7M za maj 2026 r. oblicz kwotę zobowiązania podatkowego, wiedząc, że w maju wartość podatku należnego wyniosła 9 200,00 zł.
Część deklaracyjna JPK_V7M za maj 2026 r. (fragment) – nabycie towarów i usług
| Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych – wartość netto | 6 400 zł |
| Nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych – podatek naliczony | 1 472 zł |
| Nabycie towarów i usług pozostałych – wartość netto | 13 500 zł |
| Nabycie towarów i usług pozostałych – podatek naliczony | 3 105 zł |
A. 4 623,00 zł
B. 7 728,00 zł
C. 6 095,00 zł
D. 10 700,00 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, czerwiec 2018 (arkusz A.35-X-18.06): Deklarację VAT-7 zastąpiono częścią deklaracyjną JPK_V7M (VAT-7 nie obowiązuje od 2020 r.), daty przesunięte na 2026 r.
Kwota 4 623,00 zł jest prawidłowa, bo w rozliczeniu VAT porównuje się podatek należny ze sprzedaży z podatkiem naliczonym z zakupów, który można odliczyć. W tym zadaniu podatek należny za maj wynosi 9 200,00 zł. Z fragmentu deklaracji JPK_V7M trzeba wziąć obie kwoty podatku naliczonego: 1 472,00 zł od nabycia towarów i usług zaliczanych do środków trwałych oraz 3 105,00 zł od pozostałych nabyć. Razem podatek naliczony wynosi 1 472,00 + 3 105,00 = 4 577,00 zł. Zobowiązanie podatkowe obliczamy więc tak: 9 200,00 - 4 577,00 = 4 623,00 zł. Moim zdaniem najważniejsze w takich zadaniach jest nie pomylić wartości netto z VAT-em, bo do rozliczenia zobowiązania używamy podatku, a nie podstawy opodatkowania. W praktyce księgowej tak właśnie działa zasada neutralności VAT: czynny podatnik wykazuje VAT należny od sprzedaży i pomniejsza go o VAT naliczony z zakupów związanych z działalnością opodatkowaną. Dobrą praktyką jest też sprawdzenie, czy wszystkie kwoty podatku naliczonego z części zakupowej JPK zostały uwzględnione, zarówno dotyczące środków trwałych, jak i zakupów bieżących.
W tym zadaniu łatwo wpaść w pułapkę, bo tabela pokazuje zarówno wartości netto, jak i kwoty podatku naliczonego. Do obliczenia zobowiązania podatkowego w VAT nie dodaje się wartości netto zakupów ani nie odejmuje tylko jednej grupy nabyć. Podstawowa logika jest prosta: VAT do zapłaty = podatek należny od sprzedaży - podatek naliczony do odliczenia z zakupów. Skoro podatek należny wynosi 9 200,00 zł, a podatek naliczony to 1 472,00 zł + 3 105,00 zł, to odliczenie wynosi łącznie 4 577,00 zł. Dopiero ta pełna kwota zmniejsza zobowiązanie wobec urzędu skarbowego. Wynik 6 095,00 zł sugeruje odjęcie tylko podatku naliczonego od nabyć pozostałych, czyli pominięcie VAT od środków trwałych. To typowy błąd, bo niektórzy traktują środki trwałe jak coś osobnego, a przecież VAT naliczony z ich zakupu też co do zasady podlega odliczeniu, jeśli zakup służy czynnościom opodatkowanym. Wynik 7 728,00 zł powstaje przy odwrotnej pomyłce, czyli odjęciu tylko podatku naliczonego od środków trwałych i zignorowaniu zakupów bieżących. Z kolei wynik 10 700,00 zł wskazuje raczej na dodawanie jakiejś kwoty do podatku należnego albo pomieszanie netto z VAT-em, a to jest niezgodne z mechanizmem rozliczenia podatku od towarów i usług. W JPK_V7M trzeba patrzeć na rubryki podatku naliczonego, nie na samą wartość netto faktur. Z mojego doświadczenia najlepiej najpierw podkreślić sobie wszystkie kwoty VAT, potem je zsumować, a dopiero na końcu porównać z podatkiem należnym. To ogranicza głupie, ale częste pomyłki rachunkowe.