Mikrootoczenie przedsiębiorstwa to otoczenie
A. socjokulturowe.
B. demograficzne.
C. polityczno-prawne.
D. konkurencyjne.
Mikrootoczenie przedsiębiorstwa to otoczenie konkurencyjne, bo obejmuje te podmioty i siły rynkowe, które są blisko firmy i bezpośrednio wpływają na jej codzienne decyzje. Chodzi tu przede wszystkim o konkurentów, klientów, dostawców, pośredników, partnerów handlowych oraz lokalne grupy interesu. W praktyce firma analizuje mikrootoczenie wtedy, gdy sprawdza, kto oferuje podobny produkt, jakie ceny stosują konkurenci, jak szybko dostawcy realizują zamówienia albo jakie potrzeby mają klienci. Moim zdaniem to jedno z bardziej praktycznych pojęć w zarządzaniu, bo bez dobrej obserwacji konkurencji łatwo ustalić złą cenę, źle dobrać kanał sprzedaży albo przegapić zmianę trendu. W dobrych praktykach marketingowych analizę mikrootoczenia łączy się np. z analizą pięciu sił Portera, badaniem rynku, segmentacją klientów i benchmarkingiem. Dzięki temu przedsiębiorstwo nie działa na ślepo, tylko podejmuje decyzje na podstawie realnych danych z najbliższego rynku.
W tym pytaniu łatwo pomylić mikrootoczenie z makrootoczeniem, bo wszystkie podane obszary faktycznie wpływają na działalność przedsiębiorstwa. Różnica polega jednak na sile i rodzaju tego wpływu. Otoczenie polityczno-prawne, demograficzne i socjokulturowe zalicza się zazwyczaj do makrootoczenia, czyli szerszych warunków funkcjonowania gospodarki. Firma musi je obserwować, ale zwykle nie ma na nie bezpośredniego wpływu. Przykładowo zmiana przepisów podatkowych, struktury wieku społeczeństwa albo stylu życia konsumentów oddziałuje na wiele branż naraz, a nie tylko na jedną konkretną firmę i jej najbliższych rywali. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś wpływa na przedsiębiorstwo, to od razu traktuje się to jako mikrootoczenie. A to nie tak działa. Mikrootoczenie jest bliżej firmy: obejmuje konkurentów, klientów, dostawców, pośredników i inne podmioty, z którymi przedsiębiorstwo ma realne relacje rynkowe. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to prosto: makrootoczenie to duże tło, na przykład prawo, demografia i kultura, a mikrootoczenie to najbliższy rynek, czyli gracze, z którymi firma konkuruje albo współpracuje na co dzień. Dlatego poprawnym określeniem jest otoczenie konkurencyjne.