W którym kwartale wystąpiło zjawisko nadpłynności finansowej ?
| Składnik bilansu | I kwartał (w zł) | II kwartał (w zł) | III kwartał (w zł) | IV kwartał (w zł) |
|---|---|---|---|---|
| Aktywa obrotowe | 20 000,00 | 25 000,00 | 30 000,00 | 35 000,00 |
| Zobowiązania krótkoterminowe | 22 000,00 | 15 000,00 | 17 000,00 | 10 000,00 |
A. W III kwartale.
B. W II kwartale.
C. W I kwartale.
D. W IV kwartale.
W IV kwartale wystąpiło zjawisko nadpłynności finansowej, ponieważ wskaźnik bieżącej płynności jest tam wyraźnie najwyższy. Liczymy go jako: wskaźnik bieżącej płynności = aktywa obrotowe / zobowiązania krótkoterminowe. Dla IV kwartału mamy 35 000 / 10 000 = 3,5. W praktyce przyjmuje się, że bezpieczny poziom tego wskaźnika często mieści się mniej więcej w granicach 1,2–2,0, zależnie od branży i cyklu działalności. Wynik 3,5 oznacza, że firma ma aż 3,50 zł aktywów obrotowych na każdą 1 zł zobowiązań krótkoterminowych. To daje duży komfort spłaty długów, ale jednocześnie może oznaczać, że część środków leży zbyt biernie, np. w gotówce, zapasach albo należnościach. Moim zdaniem w analizie finansowej to jest ważny sygnał: sama płynność nie zawsze oznacza efektywność. Dobra praktyka branżowa polega na tym, żeby nie tylko sprawdzić, czy firma zapłaci zobowiązania w terminie, ale też czy nie zamraża kapitału, który mógłby pracować, np. w inwestycjach, zakupie towarów szybciej rotujących albo spłacie drogich kredytów.
Przy tym zadaniu łatwo pomylić zwykłą płynność z nadpłynnością. Nie wystarczy zauważyć, że aktywa obrotowe są większe od zobowiązań krótkoterminowych, bo to mówi tylko, że przedsiębiorstwo może mieć zdolność do regulowania bieżących zobowiązań. Nadpłynność pojawia się dopiero wtedy, gdy ta przewaga jest zbyt duża i kapitał obrotowy jest trochę nadmierny. Dlatego trzeba policzyć wskaźnik bieżącej płynności dla każdego kwartału, a nie oceniać tabeli na oko.
W I kwartale wskaźnik wynosi 20 000 / 22 000 = około 0,91, więc firma ma mniej aktywów obrotowych niż zobowiązań krótkoterminowych. To raczej sygnał zagrożenia utratą płynności, a nie nadpłynności. W II kwartale wynik to 25 000 / 15 000 = około 1,67, czyli poziom dość typowy i zazwyczaj uznawany za bezpieczny. W III kwartale mamy 30 000 / 17 000 = około 1,76, też nadal w granicach normalnej płynności. Dopiero IV kwartał daje 35 000 / 10 000 = 3,5, czyli poziom zdecydowanie wysoki.
Typowy błąd polega na tym, że ktoś wybiera kwartał z dużą kwotą aktywów obrotowych albo patrzy tylko na różnicę kwotową, a nie na relację aktywów do zobowiązań. W analizie finansowej liczy się proporcja, bo 30 000 zł aktywów przy 17 000 zł zobowiązań znaczy co innego niż 35 000 zł przy tylko 10 000 zł zobowiązań. Z mojego doświadczenia najlepiej zawsze zapisać prosty wskaźnik i porównać wyniki z normami, wtedy takie pytania są znacznie mniej podchwytliwe.
W I kwartale wskaźnik wynosi 20 000 / 22 000 = około 0,91, więc firma ma mniej aktywów obrotowych niż zobowiązań krótkoterminowych. To raczej sygnał zagrożenia utratą płynności, a nie nadpłynności. W II kwartale wynik to 25 000 / 15 000 = około 1,67, czyli poziom dość typowy i zazwyczaj uznawany za bezpieczny. W III kwartale mamy 30 000 / 17 000 = około 1,76, też nadal w granicach normalnej płynności. Dopiero IV kwartał daje 35 000 / 10 000 = 3,5, czyli poziom zdecydowanie wysoki.
Typowy błąd polega na tym, że ktoś wybiera kwartał z dużą kwotą aktywów obrotowych albo patrzy tylko na różnicę kwotową, a nie na relację aktywów do zobowiązań. W analizie finansowej liczy się proporcja, bo 30 000 zł aktywów przy 17 000 zł zobowiązań znaczy co innego niż 35 000 zł przy tylko 10 000 zł zobowiązań. Z mojego doświadczenia najlepiej zawsze zapisać prosty wskaźnik i porównać wyniki z normami, wtedy takie pytania są znacznie mniej podchwytliwe.