Jaką kwotę podatku dochodowego należy wpisać w zeznaniu PIT-37 za 2025 rok w pozycji „Podatek od podstawy obliczenia” (obliczony podatek), jeżeli podatnik wybrał indywidualny sposób opodatkowania?
Fragment rocznego zeznania podatkowego PIT-37 za 2025 rok
| Podstawa obliczenia podatku (po zaokrągleniu do pełnych złotych) | 45 000 zł |
| Podatek od podstawy obliczenia | …?… |
Skala podatkowa (art. 27 ust. 1 ustawy o PIT)
| Podstawa obliczenia podatku do 120 000 zł | 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3 600 zł |
| Podstawa obliczenia podatku ponad 120 000 zł | 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł |
A. 10 800,00 zł
B. 9 000,00 zł
C. 5 400,00 zł
D. 1 800,00 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2018 (arkusz A.35-X-18.01): Skala podatkowa zaktualizowana do obowiązującej od 2022 r. (12% i 32%, kwota zmniejszająca 3 600 zł), PIT-37 za 2025 r.
Kwota 1 800,00 zł wynika z zastosowania pierwszego progu skali podatkowej, bo podstawa obliczenia podatku wynosi 45 000 zł, czyli jest mniejsza niż 120 000 zł. Przy indywidualnym sposobie opodatkowania nie dzielimy dochodu na pół, nie podwajamy kwoty zmniejszającej i nie stosujemy zasad dla małżonków. Liczymy więc zwyczajnie: 45 000 × 12% = 5 400 zł, a następnie odejmujemy kwotę zmniejszającą podatek 3 600 zł. Otrzymujemy 5 400 - 3 600 = 1 800 zł. Tę wartość należy wpisać jako podatek od podstawy obliczenia. Moim zdaniem to jest jeden z tych rachunków, gdzie najłatwiej pomylić etap obliczeń: sama stawka 12% to jeszcze nie koniec. W praktyce przy PIT-37 zawsze warto sprawdzić trzy rzeczy: jaka jest podstawa po zaokrągleniu, który próg podatkowy obowiązuje oraz czy przysługuje kwota zmniejszająca podatek. To dobra praktyka w rozliczeniach podatkowych, bo pozwala uniknąć zawyżenia podatku już na podstawowym etapie zeznania.
W tym zadaniu kluczowe jest to, że podstawa obliczenia podatku wynosi 45 000 zł, więc mieści się w pierwszym progu skali podatkowej. Nie wolno od razu przyjąć samego wyniku 45 000 × 12% = 5 400 zł jako podatku należnego, bo w skali podatkowej dla tego progu występuje jeszcze kwota zmniejszająca podatek 3 600 zł. Pominięcie tej kwoty to bardzo typowy błąd, szczególnie gdy ktoś mechanicznie mnoży podstawę przez stawkę procentową i kończy obliczenia za szybko. W rozliczeniu PIT-37 taka różnica ma praktyczne znaczenie, bo zawyża podatek o 3 600 zł, a to już nie jest drobiazg. Kwota 9 000 zł także nie wynika z podanej skali podatkowej. Najczęściej taki wynik bierze się z użycia niewłaściwej stawki, pomieszania zasad albo z jakiegoś skrótu myślowego, np. traktowania podatku dochodowego jak prostego procentu bez sprawdzenia progów. Z kolei 10 800 zł to wartość charakterystyczna dla drugiego wiersza skali, ale tylko jako podatek należny przy podstawie 120 000 zł po uwzględnieniu kwoty zmniejszającej. Nie stosuje się jej przy podstawie 45 000 zł, bo podatnik w ogóle nie przekracza progu 120 000 zł. Dobra kolejność jest taka: najpierw ustalić próg, potem policzyć procent, a dopiero potem uwzględnić kwotę zmniejszającą. Tutaj daje to 1 800,00 zł.