Pralka znajdująca się w sali sprzedażowej sklepu z artykułami gospodarstwa domowego jest
Pralka znajdująca się w sali sprzedażowej sklepu z artykułami gospodarstwa domowego jest towarem, bo została nabyta lub przyjęta do sprzedaży z zamiarem dalszej odsprzedaży klientowi. W rachunkowości bardzo ważne jest nie tylko to, czym dana rzecz fizycznie jest, ale przede wszystkim po co znajduje się w jednostce gospodarczej. Ta sama pralka w różnych firmach może mieć różną klasyfikację. W sklepie AGD jest składnikiem zapasów handlowych, czyli towarem. Ujmuje się ją zwykle w ewidencji magazynowej i księgowej jako Towary, a przy sprzedaży powstaje przychód ze sprzedaży oraz koszt własny sprzedanego towaru. Moim zdaniem to jest jeden z najważniejszych praktycznych nawyków w rachunkowości: patrzeć na przeznaczenie składnika majątku, a nie tylko na jego nazwę. Jeżeli pralka stoi na ekspozycji, ale nadal może zostać sprzedana klientowi, dalej traktujemy ją jako towar. Dopiero gdyby sklep kupił pralkę do własnego użytku, na przykład do zaplecza socjalnego i zamierzał używać jej dłużej niż rok, wtedy można by analizować środek trwały. W dobrej praktyce branżowej klasyfikacja zapasów powinna być spójna z dokumentami zakupu, kartotekami magazynowymi, cenami ewidencyjnymi i inwentaryzacją.
W tym pytaniu łatwo pomylić klasyfikację, bo pralka sama w sobie jest dużym, trwałym przedmiotem, więc może się kojarzyć ze środkiem trwałym. W rachunkowości nie decyduje jednak sama trwałość fizyczna rzeczy. Środek trwały to składnik majątku kompletny i zdatny do użytku, przeznaczony na potrzeby jednostki, zwykle używany dłużej niż rok. Gdyby sklep wykorzystywał pralkę na własne potrzeby, na przykład do prania odzieży roboczej pracowników, wtedy takie rozumowanie miałoby sens. Ale pralka stojąca w sali sprzedażowej sklepu AGD jest przeznaczona do sprzedaży klientowi, więc nie spełnia podstawowego warunku użytkowania przez firmę we własnej działalności. Nie jest też produktem ani wyrobem gotowym w znaczeniu rachunkowym. Produkt lub wyrób gotowy powstaje w jednostce, która prowadzi działalność produkcyjną, czyli wytwarza rzeczy we własnym zakresie. Sklep handlowy najczęściej kupuje pralki od producenta albo hurtowni i sprzedaje je dalej z marżą. Z mojego doświadczenia uczniowie często mylą potoczne słowo produkt z księgowym pojęciem produktu. W marketingu można powiedzieć, że pralka jest produktem oferowanym klientowi, ale w ewidencji księgowej sklepu będzie to towar. Podobny błąd pojawia się przy określeniu wyrób gotowy, bo pralka faktycznie jest gotowa do użycia, ale nie została wyprodukowana przez ten sklep. Dobra zasada jest taka: jeśli jednostka kupiła rzecz po to, żeby ją odsprzedać, klasyfikujemy ją jako towar, nawet jeśli stoi na ekspozycji i wygląda jak wyposażenie sklepu.