Na podstawie wielkości wskaźników rotacji zobowiązań w kolejnych latach można stwierdzić, że
| Rok | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| Liczba dni | 20 | 22 | 24 | 21 |
A. w porównaniu z rokiem 2013, w roku 2012 jednostka o 2 dni dłużej spłacała swoje zobowiązania.
B. rok 2011 charakteryzował się dłuższą spłatą zobowiązań niż rok 2013.
C. rok 2013 charakteryzował się szybszą spłatą zobowiązań niż rok 2014.
D. w porównaniu z rokiem 2011, w roku 2012 jednostka o 2 dni dłużej spłacała swoje zobowiązania.
Wskaźnik rotacji zobowiązań wyrażony w dniach pokazuje, po ilu przeciętnie dniach jednostka spłaca swoje zobowiązania wobec dostawców i innych kontrahentów. Im większa liczba dni, tym dłużej firma korzysta z kredytu kupieckiego, czyli wolniej reguluje zobowiązania. W tabeli w 2011 roku podano 20 dni, a w 2012 roku 22 dni. Różnica wynosi 22 - 20 = 2 dni, więc poprawny wniosek brzmi: w porównaniu z rokiem 2011, w roku 2012 jednostka o 2 dni dłużej spłacała swoje zobowiązania. To jest dokładnie sens odpowiedzi. W praktyce taki wzrost może oznaczać lepsze wykorzystanie finansowania od dostawców, ale też trzeba uważać, bo zbyt długie opóźnianie płatności pogarsza wiarygodność firmy. Moim zdaniem przy takich wskaźnikach zawsze warto porównać je z terminami płatności z faktur, branżą i polityką płynności. Dobra analiza finansowa nie polega tylko na policzeniu różnicy, ale też na ocenie, czy zmiana jest korzystna i bezpieczna dla relacji z kontrahentami.
Przy interpretacji rotacji zobowiązań w dniach najważniejsze jest, żeby nie odwrócić znaczenia wskaźnika. Większa liczba dni oznacza dłuższy przeciętny okres spłaty zobowiązań, a mniejsza liczba dni oznacza szybsze regulowanie płatności. Jeżeli porównujemy 2012 rok z 2013 rokiem, to w 2012 roku było 22 dni, a w 2013 roku 24 dni. Nie można więc powiedzieć, że w 2012 jednostka spłacała zobowiązania o 2 dni dłużej niż w 2013, bo było odwrotnie: spłacała je o 2 dni krócej. Podobnie rok 2013 nie charakteryzował się szybszą spłatą niż 2014, ponieważ 24 dni to dłuższy okres niż 21 dni. W praktyce rok 2014 wskazuje na szybsze regulowanie zobowiązań niż rok 2013. Niepoprawne jest też stwierdzenie, że 2011 rok miał dłuższą spłatę niż 2013, bo 20 dni to mniej niż 24 dni. Typowy błąd polega tu na mechanicznym patrzeniu na lata albo na pomyleniu kierunku porównania. Z mojego doświadczenia najlepiej najpierw zapisać sobie wartości obok siebie, np. 2011: 20 dni, 2012: 22 dni, 2013: 24 dni, 2014: 21 dni, a dopiero potem wyciągać wniosek. W analizie ekonomicznej taka ostrożność jest bardzo ważna, bo jeden źle odczytany wskaźnik może dać całkiem fałszywy obraz płynności i polityki płatniczej firmy.