Składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika nalicza się w wysokości
A. 6,50% podstawy wymiaru.
B. 9,00% podstawy wymiaru.
C. 9,76% podstawy wymiaru.
D. 2,45% podstawy wymiaru.
Składkę na ubezpieczenie zdrowotne pracownika nalicza się według stawki 9,00% podstawy wymiaru. To jest podstawowa zasada stosowana przy sporządzaniu listy płac dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę. W praktyce nie liczy się jej zwykle od pełnego wynagrodzenia brutto, tylko od podstawy pomniejszonej o składki społeczne finansowane przez pracownika, czyli emerytalną, rentową i chorobową. Przykładowo, jeżeli pracownik ma 5 000 zł brutto, to najpierw potrąca się składki społeczne pracownika: 9,76%, 1,50% i 2,45%, razem 13,71%. Po ich odjęciu otrzymuje się podstawę składki zdrowotnej, a od niej liczy się 9%. Z mojego doświadczenia to jest miejsce, gdzie łatwo się pomylić, bo sama stawka 9% jest prosta, ale podstawa wymiaru już wymaga poprawnej kolejności obliczeń. W dobrej praktyce kadrowo-płacowej zawsze sprawdza się aktualne przepisy, zaokrąglenia do groszy oraz to, czy dana osoba rzeczywiście podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ta składka trafia do systemu ochrony zdrowia i jest jednym z typowych potrąceń widocznych na pasku wynagrodzenia pracownika.
W tym pytaniu łatwo pomieszać składkę zdrowotną ze składkami społecznymi ZUS, bo wszystkie są liczone procentowo od podstawy i pojawiają się razem na liście płac. Stawka 6,50% nie jest standardową stawką składki zdrowotnej pracownika. Taki wybór zwykle wynika z zapamiętania jakiegoś fragmentu starszych przepisów albo z mylenia różnych obciążeń publicznoprawnych, ale przy naliczaniu wynagrodzenia pracownika nie stosuje się jej jako składki zdrowotnej. Warto tu trzymać się zasady: składka zdrowotna pracownika wynosi 9,00% podstawy wymiaru. Stawka 2,45% dotyczy składki chorobowej finansowanej przez pracownika, a nie ubezpieczenia zdrowotnego. To częsty błąd, bo chorobowe i zdrowotne brzmią podobnie, ale w systemie ubezpieczeń oznaczają coś innego. Chorobowe daje prawo m.in. do zasiłku chorobowego, a zdrowotne wiąże się z dostępem do świadczeń opieki zdrowotnej. Z kolei 9,76% to stawka składki emerytalnej finansowanej przez pracownika. Ona również jest potrącana z wynagrodzenia, ale ma całkiem inny cel: budowanie uprawnień emerytalnych. Moim zdaniem najlepszy sposób na uniknięcie pomyłek to kojarzyć zestaw składek pracownika: emerytalna 9,76%, rentowa 1,50%, chorobowa 2,45%, a zdrowotna 9,00%. W praktyce kadrowej błędne zastosowanie stawki oznacza nieprawidłową listę płac, złe potrącenia i ryzyko korekt dokumentów rozliczeniowych, więc warto to mieć dobrze utrwalone.