Zapis księgowy przy wykorzystaniu liczb ujemnych, dokonywany na tych samych kontach i po tych samych stronach, na których powstał zapis błędny, nosi nazwę
Storno czerwone to właśnie zapis korygujący wykonywany liczbami ujemnymi, na tych samych kontach i po tych samych stronach, na których wcześniej zaksięgowano zapis błędny. W praktyce oznacza to, że nie przenosisz kwoty na przeciwną stronę konta, tylko zmniejszasz wcześniejszy obrót przez wpis ze znakiem minus, często technicznie oznaczany kolorem czerwonym albo ujemną wartością w systemie finansowo-księgowym. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy w ewidencji, bo pozwala zachować przejrzystość obrotów konta i nie zawyża sztucznie sum po stronie Wn i Ma. Przykład: jeśli błędnie zaksięgowano koszt 1 000 zł po stronie Wn konta kosztowego i Ma konta rozrachunkowego, to storno czerwone polega na wpisaniu -1 000 zł po tych samych stronach tych samych kont. Dopiero potem można wprowadzić poprawny dekret. Jest to zgodne z dobrą praktyką rachunkowości, bo korekta zostawia czytelny ślad rewizyjny, a dokument księgowy nadal pokazuje, co było poprawiane i dlaczego. W księgowości komputerowej takie storno często jest widoczne jako zapis ujemny, a nie dosłownie czerwony kolor, ale zasada pozostaje ta sama.
W tym pytaniu łatwo pomylić ogólne pojęcie korekty z konkretną techniką poprawiania błędów księgowych. Korekta to pojęcie bardzo szerokie: może oznaczać poprawienie faktury, zmianę zapisu, przeksięgowanie, dodatkowy dekret albo właśnie storno. Sama nazwa „korekta” nie mówi jeszcze, czy zapis będzie wykonany po przeciwnych stronach kont, czy na tych samych stronach, ani czy użyje się kwoty dodatniej czy ujemnej. Dlatego w tym przypadku trzeba szukać bardziej precyzyjnego określenia techniki księgowania.
Storno czarne działa inaczej niż storno czerwone. Przy stornie czarnym zapis korygujący ujmuje się kwotą dodatnią, ale po przeciwnych stronach kont niż zapis błędny. Taki zapis neutralizuje błąd, lecz jednocześnie zwiększa obroty kont, bo pojawia się dodatkowy ruch po stronie przeciwnej. To bywa dopuszczalne, ale nie pasuje do opisu z pytania, gdzie wyraźnie jest mowa o liczbach ujemnych oraz o tych samych kontach i tych samych stronach. Z mojego doświadczenia uczniowie często zapamiętują tylko, że „storno coś odwraca”, i przez to wrzucają storno czarne oraz czerwone do jednego worka. A tu właśnie szczegóły decydują.
Storno czarne częściowe też nie odpowiada tej definicji, bo nadal opiera się na zasadzie storna czarnego, tylko dotyczy części błędnej kwoty. Jeżeli na przykład pomylono się o 200 zł, to koryguje się tylko tę nadwyżkę, ale technika pozostaje związana z zapisem dodatnim po stronie przeciwnej, nie z liczbą ujemną po tej samej stronie. W rachunkowości bardzo ważne jest, żeby rozróżniać cel operacji od sposobu jej wykonania. Celem jest usunięcie błędu, ale sposób opisany w pytaniu to dokładnie storno czerwone.
Storno czarne działa inaczej niż storno czerwone. Przy stornie czarnym zapis korygujący ujmuje się kwotą dodatnią, ale po przeciwnych stronach kont niż zapis błędny. Taki zapis neutralizuje błąd, lecz jednocześnie zwiększa obroty kont, bo pojawia się dodatkowy ruch po stronie przeciwnej. To bywa dopuszczalne, ale nie pasuje do opisu z pytania, gdzie wyraźnie jest mowa o liczbach ujemnych oraz o tych samych kontach i tych samych stronach. Z mojego doświadczenia uczniowie często zapamiętują tylko, że „storno coś odwraca”, i przez to wrzucają storno czarne oraz czerwone do jednego worka. A tu właśnie szczegóły decydują.
Storno czarne częściowe też nie odpowiada tej definicji, bo nadal opiera się na zasadzie storna czarnego, tylko dotyczy części błędnej kwoty. Jeżeli na przykład pomylono się o 200 zł, to koryguje się tylko tę nadwyżkę, ale technika pozostaje związana z zapisem dodatnim po stronie przeciwnej, nie z liczbą ujemną po tej samej stronie. W rachunkowości bardzo ważne jest, żeby rozróżniać cel operacji od sposobu jej wykonania. Celem jest usunięcie błędu, ale sposób opisany w pytaniu to dokładnie storno czerwone.