Pracownik, w każdym roku kalendarzowym, ma prawo do urlopu na żądanie w wymiarze
A. 2 dni.
B. 5 dni.
C. 3 dni.
D. 4 dni.
Urlop na żądanie przysługuje pracownikowi w wymiarze 4 dni w każdym roku kalendarzowym. Wynika to z Kodeksu pracy, konkretnie z regulacji dotyczących urlopu wypoczynkowego, w praktyce często kojarzonej z art. 167². Ważne jest to, że te 4 dni nie są dodatkowym urlopem ponad normalny wymiar 20 albo 26 dni. One wchodzą w pulę urlopu wypoczynkowego pracownika. Czyli jeśli ktoś ma 26 dni urlopu rocznie, to maksymalnie 4 z nich może wykorzystać jako urlop na żądanie. Moim zdaniem to jest częsty haczyk w takich pytaniach, bo brzmi jak osobny bonus, a formalnie nim nie jest. Praktycznie wygląda to tak, że pracownik zgłasza potrzebę takiego urlopu najpóźniej w dniu jego rozpoczęcia, zgodnie z zasadami przyjętymi w firmie, np. telefonicznie, mailowo albo przez system kadrowy. Dobra praktyka kadrowa to jasne opisanie tej procedury w regulaminie pracy, żeby nie było potem nieporozumień między pracownikiem, przełożonym i działem kadr.
W przypadku urlopu na żądanie łatwo pomylić jego wymiar z innymi limitami występującymi w prawie pracy, ale poprawna wartość to 4 dni w roku kalendarzowym. Odpowiedzi wskazujące 2, 3 albo 5 dni wynikają zwykle z intuicyjnego zgadywania albo z mieszania tego uprawnienia z innymi zwolnieniami od pracy, np. opieką nad dzieckiem, urlopem okolicznościowym czy różnymi wewnętrznymi zasadami stosowanymi w zakładach pracy. Trzeba pamiętać, że urlop na żądanie jest częścią urlopu wypoczynkowego, a nie dodatkową pulą dni wolnych finansowaną osobno. To ważne w dokumentacji kadrowej, bo dział kadr musi poprawnie pomniejszyć ogólny limit urlopu pracownika. Jeżeli pracownik ma 20 dni urlopu, to po wykorzystaniu 4 dni na żądanie zostaje mu 16 dni zwykłego urlopu wypoczynkowego. Przy 26 dniach zostaje 22 dni. W praktyce błędem jest też myślenie, że pracodawca sam ustala, czy będą to 3 albo 5 dni, bo firma może doprecyzować procedurę zgłaszania, ale nie może dowolnie zmieniać ustawowego wymiaru na niekorzyść pracownika. Z mojego doświadczenia takie pytania najlepiej zapamiętać przez prostą zasadę: urlop na żądanie = maksymalnie 4 dni rocznie, zawsze w ramach normalnego urlopu wypoczynkowego.