Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz, ile wyniesie wskaźnik przyjęć za rok 2014.
| Średni stan zatrudnienia w 2014 roku | 1 200 osób |
| Stan zatrudnienia w grudniu 2014 roku | 1 100 osób |
| Liczba przyjętych pracowników w 2014 roku | 60 osób |
| Liczba przyjętych pracowników w grudniu 2014 roku | 12 osób |
A. 10%
B. 5%
C. 50%
D. 1%
W tym zadaniu kluczowe jest dobranie właściwej podstawy obliczenia. Wskaźnik przyjęć za rok pokazuje, jaką część przeciętnego zatrudnienia stanowią osoby przyjęte do pracy w danym roku. Stosujemy więc wzór: wskaźnik przyjęć = liczba przyjętych pracowników w roku / średni stan zatrudnienia w roku × 100%. Z tabeli bierzemy 60 osób przyjętych w 2014 roku oraz średni stan zatrudnienia 1 200 osób. Obliczenie wygląda tak: 60 / 1 200 × 100% = 5%. Dane grudniowe są tu tylko informacją dodatkową i nie służą do obliczenia wskaźnika rocznego. Moim zdaniem to jest właśnie najważniejsza pułapka w tym pytaniu, bo łatwo złapać pierwszą pasującą liczbę. W praktyce kadrowej taki wskaźnik pomaga oceniać skalę naboru, rotację personelu i potrzeby rekrutacyjne firmy. Dobra praktyka jest taka, żeby licznik i mianownik dotyczyły tego samego okresu, czyli tutaj całego roku 2014.
Przy tym zadaniu najczęstszy błąd polega na pomieszaniu danych rocznych z miesięcznymi. Jeżeli pytanie dotyczy wskaźnika przyjęć za rok 2014, to trzeba porównywać roczną liczbę przyjętych pracowników ze średnim stanem zatrudnienia w tym samym roku. Dlatego podstawą nie jest stan zatrudnienia w grudniu ani liczba przyjęć wyłącznie w grudniu. Wynik około 1% może pojawić się wtedy, gdy ktoś użyje danych grudniowych, na przykład 12 osób odniesie do 1 100 osób. To jednak opisuje co najwyżej pewien miesięczny obraz sytuacji, a nie wskaźnik roczny. Wynik 10% zwykle wynika z błędnego dobrania mianownika albo z nieuważnego uproszczenia rachunku. W analizie kadrowej takie skróty są ryzykowne, bo mogą zawyżyć skalę rekrutacji i dać fałszywy obraz płynności zatrudnienia. Z kolei 50% oznaczałoby, że przyjęto połowę przeciętnego zatrudnienia, czyli przy 1 200 osobach musiałoby to być około 600 przyjęć, a nie 60. To bardzo duża różnica organizacyjna. Wskaźniki kadrowe działają sensownie tylko wtedy, gdy zachowujemy zgodność okresu, definicji i jednostek. Z mojego doświadczenia najlepiej najpierw podkreślić w tabeli dane roczne, a dopiero potem liczyć, bo wtedy mniej się miesza.