Przedsiębiorstwo stosuje akordowy system wynagradzania pracowników. Stawka podstawowa wynosi 20 zł/godz., a norma czasu pracy wynosi 5 min/szt. Pracownik wykonał w miesiącu 2 400 szt. wyrobów. Wynagrodzenie brutto tego pracownika wyniesie
A. 2 400,00 zł
B. 4 000,00 zł
C. 4 800,00 zł
D. 24 000,00 zł
W tym zadaniu trzeba przeliczyć akord przez normę czasu, a nie tylko patrzeć na liczbę wykonanych sztuk. Norma wynosi 5 min/szt., czyli na jeden wyrób według normy przypada 5 minut pracy. Pracownik wykonał 2 400 szt., więc czas normowany to 2 400 × 5 min = 12 000 min. Po zamianie na godziny: 12 000 min : 60 = 200 godz. Stawka podstawowa wynosi 20 zł/godz., dlatego wynagrodzenie brutto wynosi 200 godz. × 20 zł/godz. = 4 000,00 zł. Można to też policzyć przez stawkę za sztukę: 20 zł × 5/60 = około 1,67 zł za wyrób, a potem 2 400 × 1,67 zł daje w przybliżeniu 4 000 zł. W praktyce kadrowo-płacowej taki sposób liczenia jest ważny przy akordzie czasowym, bo płaca zależy od wykonanej produkcji, ale przeliczonej według normy pracy. Moim zdaniem najłatwiej pilnować jednostek: minuty trzeba zamienić na godziny, bo stawka jest godzinowa. To dobra praktyka, bo wiele pomyłek w listach płac bierze się właśnie z niezgodnych jednostek, niby drobiazg, a kwota wychodzi zupełnie inna.
Przy akordowym systemie wynagradzania nie wystarczy pomnożyć liczby sztuk przez stawkę godzinową albo zgadywać kwotę na podstawie samej produkcji. Kluczowe jest to, że stawka podstawowa 20 zł dotyczy jednej godziny pracy, a norma podana jest w minutach na jedną sztukę. Trzeba więc najpierw ustalić, ile godzin normatywnie odpowiada wykonaniu 2 400 wyrobów. Skoro jeden wyrób ma normę 5 minut, to cała produkcja daje 12 000 minut, czyli 200 godzin. Dopiero te 200 godzin mnoży się przez 20 zł/godz., co daje 4 000,00 zł brutto. Kwota 4 800,00 zł zwykle wynika z błędnego przyjęcia innej normy, na przykład 6 minut na sztukę, albo z zaokrąglania stawki akordowej w zbyt uproszczony sposób. Kwota 2 400,00 zł wygląda tak, jakby ktoś potraktował liczbę sztuk jako podstawę do wypłaty po 1 zł za sztukę, ale w zadaniu nie ma takiej stawki jednostkowej. Z kolei 24 000,00 zł to typowy błąd polegający na bezpośrednim pomnożeniu 2 400 szt. przez 20 zł, jakby 20 zł było stawką za wyrób, a nie za godzinę. W kadrach i płacach takie rozróżnienie jest bardzo ważne, bo lista płac musi opierać się na poprawnych normach czasu, jednostkach miary i stawkach. Z mojego doświadczenia najlepiej zawsze zapisać sobie, czego dotyczy stawka: godziny, sztuki, dzień czy miesiąc. Wtedy od razu widać, czy trzeba coś przeliczyć, i mniej łatwo wpaść w pułapkę.